Zodra ik als kunstconsument willekeur bij de kunstenaar of diens maakproces begin te vermoeden haak ik af. Met deze constatering verbaas ik overigens nu mijzelf. Ik ben immers geen vormfetisjist, ook geen canonjunkie, en nota bene in geen van de standaard kunstdisciplines gediplomeerd. Geen componist, geen uitvoerend musicus en geen acteur. Filmmaker noch regisseur, en ook als tekstschrijver niet afgestudeerd. 'Maniakale observant' of 'emotionele dilettant' komt nog het dichtst in de buurt. Op zoek naar een bewuste vorm De lezer vergeeft me deze intro, ik kom reeds in deze alinea al tot mijn punt. Vrijdagavond woonde ik de opening bij van Dancing on the Edge, een vermaard interdisciplinair festival dat vooral gaat over moderne dans in en uit het 'midden-oosten' - ruim opgevat. In Podium Mozaïek, een tot cultuurtempel gerenoveerde kerk te Bos en Lommer, Amsterdam, zag ik twee stukken van de Egyptisch-Amerikaanse Shaayma Shoukri. Het eerste stuk begon al snel diep in mij te resoneren. Di...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
