Marijn (NRC/Theaterkrant) en Wijbrand (Cultuurpers) verschillen nogal eens van mening en dat is aanleiding voor weer een stevige podcast over hoe je professioneel naar theater kunt kijken. Dit keer had Wijbrand zich opgewonden over het feit dat stand-up filosofe Laura van Dolron een stuk speelde voor steeds twee genodigden, professionals meestal, en dat die dan hele krantenpagina’s volschreven over dat unieke gebeuren, terwijl zo weinig mensen het zelf mee kunnen maken. Wijbrand voelde zich ook buitengesloten.

Beste lezer: Donaties zijn welkom!
Avatar Je kunt dit verhaal gratis lezen. Dat kan dankzij donaties van lezers. Je mag helemaal zelf bepalen wat dit verhaal je waard is.
Beloon de schrijver!

Waardeer dit verhaal!

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over!
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Laura weet een en ander aardig uit te leggen, en dan blijken Marijn en Wijbrand het eigenlijk toch aardig eens dat zoiets gewoon kan: een voorstelling try-outen voor twee, en dat er mischien wel helemaal niet zoveel verschil is met een voorstelling voor een volle zaal. En dat ze Emilio Guzman speciaal vanwege zijn natte ogen naast Hein Janssen had gezet.
Kunnen ze dan nergens ruzie over krijgen? Niet echt, blijkt.

Red light

Het andere item gaat over Red Light, waarvan alleen Wijbrand één aflevering heeft gezien. Maar het gaat ook niet direct over de serie van Esther Gerritsen, Halina Reijn en Carice van Houten, als wel over de vraag of je kunt worden afgerekend op de inhoud, wanneer je zelf stelt dat je – op basis van research – een zo volledig mogelijk beeld van je onderwerp (dit keer de ereld van de sekswerkers) schetst.

Voor je verder leest...

We hebben inmiddels al bijna 300 leden. Mensen zoals jij, met een hart voor kunst.
Word ook lid, kijk hier:

Opnieuw weet Laura van Dolron de heren weer alle hoeken van de kamer te tonen, en is aan het eind iedereen gelukkig. We hebben nog niet gehuild, maar dat komt vast wel, in één van de volgende afleveringen.

Foto bovenaan:
Laura tijdens De Staat van het Theater, 2019. Foto: Anna van Kooij
Nog steeds. Waardeer de auteur!
Onafhankelijke cultuurjournalistiek is nog steeds nodig. Wij doen het al elf jaar, met succes, dankzij donaties! Bepaal dus zelf wat dit verhaal je waard is en doneer!

Waardeer dit verhaal!

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over!
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Scroll naar top