Hoe zou de wereld eruit zien als kunst de macht had gehad die boekverbranders en beeldenstormers door de eeuwen heen eraan hebben toegeschreven? In de fascinerende documentaireserie ‘Onze man bij de Taliban’ maakt Thomas Erdbrink een best hachelijke reis door een Afghanistan dat door het ‘beschaafde’ westen in de steek is gelaten. We zien een wereld waarin boekverbranders... Lees verder
Van de 1910 ZZP’ers die in 2019 nog achter de schermen van de podiumkunsten werkten, zijn er in 2022 nog maar 1090 over. Wat we dus vermoedden, blijkt waar: technici zijn het dak op gegaan om zonnepanelen aan te leggen en warmtepompen te installeren, publiekswerkers vonden een bestemming in de zorg. Hoewel de Cultuurmonitor die migratie niet vastlegt, is duidelijk dat de editie van dit jaar... Lees verder
‘Nederlandstalige muziek is al jaren onverminderd populair in uiteenlopende genres; van pop tot hiphop en concurreert met Engelstalige muziek. Daar zie je terug wat je kunt bereiken met aandacht. Dat kan met boeken ook gebeuren.’ Dit citaat van auteur Gustaaf Peek, opgetekend in een persbericht van de Auteursbond, is best inspirerend. Het persbericht, waarin de belangenbehartiger van 1750... Lees verder
De Nederlandse overheid wantrouwt de burger. En dat staat een gezonde kunstsector in de weg. Dat bleek op 17 januari tijdens een drukbezocht symposium in het Amsterdamse Veem House. Aanleiding was het in boekvorm uitgegeven essay van Renée Steenbergen, die ook artikelen publiceerde op deze site. Op het evenement, mede georganiseerd door Veem en Platform Beeldende Kunst, waren veel makers aanwezig... Lees verder
Mooi bericht van de Stichting Promotie Theater- en Concertbezoek: vorig jaar gingen we weer best vaak uit na de lockdowns, en gaven we elkaar ook best vaak een unieke ervaring cadeau. Er werden 138.000 podiumbezoeken cadeau gedaan. Dat leverde de SPTC een mooie 6,6 miljoen op. Dat betekent dat de Pokadoka (Podium Cadeaukaart) gemiddeld een cadeautje inhield van 48 euro. Een mooie opsteker voor de... Lees verder
Een nieuwe bullshitbingokaart gescoord, vandaag. ‘Kunst mag niet meer tintelen, ik stop’. Grote kop in een kwaliteitskrant, met daaronder het verschrikkelijke verhaal van galeriehoudster Jeanette Dekeukeleires van Galerie Art Kitchen. De zestigjarige zegt te stoppen met haar werk omdat niks meer mag. (lees het verhaal hier) Zo kreeg ze klachten van jongeren over de beroemde PSP-poster... Lees verder
Deze site is groot geworden dankzij Twitter en Facebook. We zijn ongeveer ook in dezelfde tijd ontstaan. In 2009 was Twitter net een beetje van de grond aan het komen, en Nederland dacht nog dat Hyves het helemaal zou worden, terwijl België al op Facebook zat. Enfin, tl;dr: de sociale media waren nog leuk. Pas in de jaren daarna werd het steeds raarder. Op de bestaande sociale media ben je als... Lees verder
Zoals je weet is Cultuurpers een belangrijke stem in de culturele nieuwsvoorziening. We zijn opgericht in 2009, in een tijd dat alle kranten en omroepen hun kunstredactie verkleinden, en veel zzp-kunstjournalisten op straat stonden. De uitgevers wilden niet meer betalen voor wat ze ‘laaghangend fruit’ noemden (recensies, interviews, aankondigingen). Cultuurpers sprong in dat gat, en... Lees verder
De website waar de Nederlandse koepel van musea, de Museumvereniging, de gegevens over publiek en aantal werkenden bij de leden bijhoudt, was vandaag onbereikbaar. Misschien is dat omdat vandaag ook de toonaangevende website Artnet naar buiten kwam met veelzeggende cijfers over de kunstsector in de VS. In het rapport, getiteld The Burns Halperin Report, is een overzicht opgenomen over het aantal... Lees verder
1: Het kunstmatige onderscheid tussen profs en amateurs werkt uitbuiting in de hand. In Nederland kunnen 115 schrijvers leven van de verkoop van hun boeken. De rest van de mensen die zich schrijver noemen, doen dat als bijverdienste. In de popmuziek zullen de cijfers niet heel veel anders liggen. Schrijvers met een paar euro verdienste op hun Lira-afrekening zullen niet snel voor niks in een... Lees verder
De nieuwe serie nerdpodcasts van Cultuurpers gaat over de vraag hoe je theater laat aansluiten bij je publiek, en wat er gebeurt als de beroepskijker op zijn eigen manier blijft kijken. En het gaat over de ambities van ‘de regio’. We praten dus ook met Bran Remie, auteur en bedenker van de succesvolle Enschedese theaterserie ‘Huize Enschede’, elders op onze website... Lees verder
Vroeger, toen ik nog voor een landelijk ochtendblad over theater schreef, werd mijn reisagenda mede bepaald door het bereik dat de krant in een bepaalde regio had. Dus, als ik per se wilde schrijven over een theatervoorstelling in Enschede, over Enschedese toestanden, was de vraag van mijn chef: hoeveel abonnees hebben we in Twente? Meestal kwam het er dus niet van. Tenzij ik een goed verhaal had... Lees verder
Wie in het werk van de mij tot nu toe volslagen onbekende schilder Rein Dool iets anders dan ironie ziet (zoals de schilder het ook heeft beschreven in een item op tv), heeft niet goed opgelet bij colleges literatuur- en kunstgeschiedenis. Rein Dool schilderde in 1974 een portret van het toenmalige College van Bestuur van de Leidsche Universiteit. We zien een serie morsige witte mannen... Lees verder
We zijn er groot mee geworden: live tweets vanuit het hart van onze democratie. Nu waren debatten over cultuur de laatste jaren natuurlijk wel even wat anders dan we nu verwachten. Er hoeft geen strijd meer gevoerd te worden om de reputatie van de kunsten, zoals tijdens alle debatten tot een jaar geleden. Waar het nu om gaat? Energie, denken we. Hoe theaters. musea en individuele kunstenaars... Lees verder
Marietje d’Hane Scheltema, haar naam zij geprezen. Wat vond ik haar vroeger oubollig met haar keurige rijmpjes waarmee ze klassiek Griekse en Romeinse drinkgelagen wist om te zetten naar Kralings-keurige bakvispartijtjes. En wat kon ik het dus mis hebben. Want wat werkt haar vertaalwerk van Ovidius’ Metamorfosen goed in de handen van de mensen van Aluin. Gisteren was de première van... Lees verder
Niet iedereen vindt dat muziek ook iets is om naar te kijken. Geen gek idee, als je bedenkt dat sommige muziek zo gelaagd en complex is, dat je alle aandacht nodig hebt voor het luisteren. Moderne elektronische muziek speelt zich dus grotendeels in het donker af, ondervond ik tijdens twee avonden FAQ-Festival in Den Bosch. Daar ontdekte ik dat ik het heel fijn vind om naar live muziek ook te... Lees verder
Een orkest van huishoudelijke apparaten, een popconcert met zangeres Luwten, en een gospelkoor begeleid door de top van de Nederlandse muziek. Plus een DJ set met veel Faithless. Wie bij het begrip ‘harp’ mocht denken aan iets heiligs kan zich bij November Music laten verrassen door harpist des vaderlands Remy van Kesteren. Dit 33-jarige genie is, sinds hij als 5-jarige werd ontdekt... Lees verder
Betutteling! Woke terreur! Dit waren een paar van de reacties vanuit de filmwereld toen er werd aangedrongen op de aanstelling van een intimiteitscoördinator bij Nederlandse filmproducties. Alsof iemand seksueel grensoverschrijdend gedrag zou kunnen toestaan of vertonen in een studio met veertig andere medewerkers eromheen. Onmogelijk! Gisteren verscheen het boek Wat de Fak! van gelauwerd actrice... Lees verder
Licht heet de nieuwste productie van het NUT, een theatermakersgezelschap dat een nauwe band onderhoudt met de Utrechtse wijk Leidsche Rijn. Het is theater in een bubbel in het grootste stadspark van Utrecht, en het begint met lekker eten en drinken. Ik ben gaan kijken, en werd er weer nog meer fan van dan ik al was. Een paar redenen, waarom dat zo gekomen is.
Op 28 oktober wordt een temperatuurrecord gebroken in Nederland. Het zoveelste, en het is inderdaad onbegrijpelijk dat op deze dag nog steeds mensen een vliegtuig boeken voor een weekendje Barcelona. Het is helaas ook onbegrijpelijk dat op deze 27ste oktober 2022 een jongeman uit protest tegen ons aller klimaatlaksheid zijn hoofd vastplakt naast het hoofd van Het Meisje met de Parel van Vermeer... Lees verder
‘Ik heb een bijzondere relatie met mijn spullen. Het heeft te maken met bepaalde emotionele ervaringen in mijn leven.’ Genevieve Murphy (Schotland, 1988) slaat met “The Spot Where I Find Myself’ een nieuwe weg in bij het verkennen van haar mogelijkheden als componist, muzikant, maar vooral ook theatraal performer. Wie Murphy al een paar jaar volgt, heeft haar veelzijdigheid al goed leren kennen... Lees verder
Daar zit hij, bovenaan, genietend van het uitzicht. Camiel Corneille heeft zojuist zijn eigen werk bedwongen, een hels instrument van een houten plaat van vier bij vier die alle kanten op kan draaien, behalve de goede. Een bewegende evenwichtsbalk die je ook nog een flinke mep kan bezorgen. Camiel Corneille heeft hem zelf ontworpen en gaat het ding te lijf met een jaloersmakend volhardende... Lees verder
Nick van der Heyden, queer circusartiest, oogstte een instemmende lach uit een zaal vol circusstudenten in Tilburg. Hij vertelde net dat hij een nieuw elan had gevonden door zijn performances als acrobaat voortaan als drag queen te doen. ‘Daar vonden ze hier op school wel wat van. Daar was het nieuwe circus toch vooral een zaak van zo simpel mogelijke outfits en vale t-shirts.’ Hij... Lees verder
Wanneer hij, aan het eind van zijn performance, bovenop een vijf meter hoge paal staat, en maar moeilijk zijn evenwicht lijkt te houden, houdt het publiek de adem in. Net als Jesse zelf, maar die doet dat niet vrijwillig. Hem hebben we een voorstelling lang zien worstelen met zuurstofslangen en bloedwaardemeters, regelmatig pauzerend om weer lucht te krijgen. Wat als Jesse Huygh, de... Lees verder
We gaan te laat dood. Meestal. Niemand wil immers de laatste levensjaren lekkend in een verpleeghuis doorbrengen, verzorgd door steeds weer ander personeel dat zijn stinkende best doet, maar niet tot de liefde in staat is die kinderen, of goede vrienden bij gebrek daaraan, zouden kunnen geven. Liever een pilletje dan dement, zeggen we, maar dan moet je wel ‘Ja!’ kunnen en willen... Lees verder
