Dominique Vleeshouwers (34) is al slagwerker sinds hij op de basisschool een drumstel in elkaar zette van potjes en flesjes. Na een klassieke opleiding op het Conservatorium van Amsterdam ontwikkelde hij zich verder tot een muzikant die alles wat geluid kan maken inzet voor zijn kunst. Hij reisde de wereld over en vond overeenkomsten in het slagwerk dat mensen gebruiken en de taal waarin ze met... Lees verder
Zojuist verliet ik Paradiso waar het jaarlijkse Kunsten’92 debat deze keer gewijd was aan AI. Wat me opviel: behalve de vraag/het commentaar vanaf het balkon van Paradiso, dat onversterkt helaas niet te volgen was, werd er niet ingegaan op de uiterst interessante observaties en adviezen van Payal Arora, Hoogleraar Inclusieve AI Culturen aan de Universiteit Utrecht en oprichter van the Inclusive... Lees verder
Guido van Nispen schrijft: "Terwijl het debat over AI vaak draait om technologie en auteursrechten, voltrekt zich in Brussel een veel fundamentelere verschuiving. Een ogenschijnlijk technische Kamerbrief laat zien dat Europa cultuur, journalistiek en democratische weerbaarheid steeds meer als één samenhangend geheel begint te beschouwen."
Guido van Nispen: Vanaf 2 augustus gelden de eerste transparantieverplichtingen uit de Europese AI-verordening. Voor culturele instellingen betekent dat minder een technische uitdaging dan een bestuurlijke verantwoordelijkheid. Wat verandert er precies, en waarom hoort AI vanaf nu thuis op de agenda van bestuur en toezicht?
Guido van Nispen: Nederland investeert miljarden in AI, maar vergeet misschien wel zijn grootste strategische troef. Terwijl Europa bibliotheken, musea en erfgoed steeds nadrukkelijker ziet als fundament van publieke AI, blijft de Nederlandse cultuursector opvallend afwezig in de nationale AI-strategie. Waarom is dat een gemiste kans?
De culturele sector spreekt graag over AI, maar op de vloer blijft het publieke gebruik nog opvallend beperkt. Juist achter de schermen gaat het sneller. Daar nestelt AI zich in systemen en processen, ver weg van het zicht van bezoekers. En dat is jammer omdat culturele instellingen juist zo goed zijn in het duiden van maatschappelijke ontwikkelingen.
GGuido van Nispen schrijft: Achter de belofte van digitale autonomie schuilt een complexer verhaal. Wie beter kijkt, ziet dat softwaresoevereiniteit geen keuze is, maar een bestuurlijke opgave. Dit artikel laat zien waar afhankelijkheid werkelijk ontstaat — en waarom juist daar de regie teruggewonnen moet worden.
Dit schrijft @Guido van Nispen: "Tussen eeuwenoude collecties en stille zalen sluipt een nieuwe kracht het museum binnen: kunstmatige intelligentie. Onzichtbaar, maar bepalend. Wie begrijpt wat er verandert — en wat er op het spel staat — leest verder"
Zelfs een telecombedrijf met honderden IT-specialisten bleek niet in staat een datalek te voorkomen. De Odido-hack laat zien hoe kwetsbaar organisaties zijn wanneer identiteit en data centraal staan. Voor musea en culturele instellingen ligt de belangrijkste les niet in techniek, maar in governance en risicobewust bestuur.
AI is in musea en cultuur inmiddels omgeven door kaders, normen en beleidsdocumenten. Maar waar blijft de ambitie? Dit artikel analyseert drie recente visies en stelt een ongemakkelijke vraag: reguleren we AI vooral uit angst — of durven we haar ook richting te geven?
Een Instagram-post van het British Museum met AI-beelden verdwijnt binnen zes uur, maar ontketent een fundamentele discussie. Wat gebeurt er wanneer musea synthetische werkelijkheid inzetten? Over vertrouwen, authenticiteit en de nieuwe spelregels voor culturele instituties in een tijdperk waarin zelfs beelden hun vanzelfsprekendheid verliezen.
AI versnelt media en maatschappij, maar legt tegelijk een fundamentele vraag bloot: wie bewaakt vertrouwen, menselijkheid en macht wanneer informatie oneindig reproduceerbaar wordt?
Bestuurders spreken over AI als strategie, makers ervaren het als realiteit. Vier recente rapporten laten zien dat AI geen neutraal hulpmiddel is, maar een verschuiving van macht, risico en verantwoordelijkheid binnen cultuur en media. Productiviteitswinst wordt geïnternaliseerd door organisaties, terwijl onzekerheid en inkomensverlies vooral bij freelancers en makers terechtkomen. De kernvraag... Lees verder
Wordt iets beter als het schuurt? Kunst als slijpsteen van de geest? Het aloude begrip dialectiek, de botsing van tegenstellingen waaruit iets nieuws ontstaat? Deze 17e editie van IDFA’s DocLab, het programma vol digitale kunst, interactief werk en virtuele werelden, heeft als thema ‘Phenomenal Friction’. Technologie is veelal gericht op efficiëntie en gemak, maar DocLab nodigt... Lees verder
