De bejubelde voorstelling A Case for the Existence of God van regisseur Erik Whien is van 12 mei tot en met 13 juni opnieuw te zien in theaters in Nederland en België. De productie werd unaniem lovend ontvangen door de pers en geselecteerd voor zowel het Nederlands Theater Festival als het TheaterFestival Vlaanderen. Foto: Mark Bolk In dit eigentijdse en ontroerende stuk van de Amerikaanse... Lees verder
Het Godsbewijs van Samuel D. Hunter bij Theater Rotterdam: “Sinds ik vader ben, moet ik hoopvol zijn, Ik kan niet meer cynisch zijn.”
“Wanneer je in Amerika twee kerels op het toneel zet, verwacht het publiek dat ze elkaar overhoop slaan, of neuken. In dit stuk gebeurt geen van beide, maar in het theater gaat het bijna altijd over twee mannen die aan het vechten of neuken zijn.” Legendarische woorden van Samuel D. Hunter. Hij schreef het stuk ‘A Case for the Existence of God’ dat op vrijdag 5 januari in... Lees verder
Romana Vrede verbindt de voortgaande slavernij aan haar persoonlijk leed
Respect voor de vele verzetsstrijders tegen slavernij verbindt Romana Vrede in ‘Tijd zal ons leren’ met woede over ‘het systeem’ waarin uitbuiting voortgaat, en met de pijnen in haar persoonlijk leven. Lokay, een tiener nog, vlucht van de plantage op Sint-Maarten, wordt opnieuw gevangen en fysiek gestraft door de witte eigenaar: een borst afgesneden, ze bloedde bijna dood in helse pijnen. Het... Lees verder
De illusie van geluk en liefde met Antoinette Jelgersma en Erik Whien
“Weer een gelukkige dag. Hij luistert naar me …Weer een heel gelukkige dag, hij spreekt met me.” Het leven teruggebracht tot de essentie, met Winnie die vrouwhaftig boven de menselijke molshoop uittorent voor haar laatste episode. Antoinette Jelgersma zet in Happy Days onder Erik Whien een montere versie neer van Winnie, een van de zwaarste toneelrollen, met een monoloog stilzittend onder een... Lees verder
Troostvogels
Goed rouwen om het verlies van een dierbare leidt niet naar Prozac of een zielenknijper. Integendeel, een beetje levenskunst helpt, zoals in ‘Verdriet is het ding met veren’ van Max Porter, Jacob Derwig en Erik Whien. Nadat vroeger eens een tragedie m’n familie trof, troostte ik me met het voorlezen van het prentenboek Kikker en het Vogeltje voor van Max Velthuijs, dat warempel bij de KB helemaal... Lees verder
Erik Whien beweegt mee op de inclusiegolf, in dialoog
Directeur Alida Dors zet bij Theater Rotterdam in op inclusie. Wat betekent dit voor een 44-jarige witte regisseur met groot succes met een traditioneel publiek, zoals nu met ‘Verdriet is het ding met veren’? Een vraaggesprek. “Het theater van Erik Whien draait om de mens. Om het hoofd en alles wat daarin gebeurt. Elk mens heeft gedachten, in de geest kunnen we oneindig ronddwalen en nadenken... Lees verder
Recensie Hebriana: Doodlopende levens
Zet drie neurotische zussen met hun moederkloek en dolende zwagers in een ouderlijke vakantievilla bij elkaar met prachtig vertaalde tekst van Las Norén en je krijgt geheid op je zenuwen werkend Scandinavisch familiegedoe. Maar daar is gelukkig de aangewaaide kennis Axel, een overtuigende rol van Mark Rietman. Al bij aanvang van de voorstelling met het tableau de la troupe naast elkaar voor een... Lees verder




Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.