We zijn onafhankelijk. Help ons mee en word ook lid! Met jou erbij gaat het beter.

Geen lid, wel steunen?

Jennifer Lyon Bell: ‘In porno ben ik op zoek naar dat authentieke moment.’

J

'Waarom is het tonen van naakt of seks in een film toch altijd zo'n punt?' De vraag werd terloops opgeworpen door een van de inleiders op de openingsavond van Cinema Erotica, het programma waarmee EYE de zomer inluidt. Deze ode aan de lust biedt een breed overzicht van de manieren waarop de filmische erotiek vorm kan krijgen. Van vroeg 20ste-eeuwse scabreuze filmpjes uit de wachtkamers van een Frans bordeel tot Fassbinders homo-erotische zwanenzang Querelle (1982) en de camp-hommage The Love Witch (2016). Van Asta Nielsens geruchtmakende zinnelijke dans in Afgrunden (1910) via Nederlands bloot tot de gloednieuwe, letterlijk niets verhullende virtual reality-productie Viens! als kers op de taart. Kortom, alles van porno tot kunst. Aansluitend aan Afgrunden gaat Jennifer Lyon Bell - onafhankelijk filmmaker en regisseur van erotische films - zaterdag een dappere poging wagen porno en kunst met elkaar te verbinden. Van haar eigen hand is het verrassende Headshot (2006), waarmee ze bewijst ...

Je kunt nu inloggen om verder te lezen!

Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!

(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)

Word lid, of log hieronder in:

Over deze auteur

Leo Bankersen

Leo Bankersen schrijft over film sinds Chinatown en Night of the Living Dead.
Recenseerde als freelance filmjournalist lange tijd voor de GPD. Is nu, onder andere, een van de vaste bijdragers aan De Filmkrant.
Breekt graag een lans voor kinderfilms, documentaires en films uit niet-westerse landen. Andere specialiteiten: digitale zaken en filmeducatie.

door Leo Bankersen

Populaire berichten

Soms is kunst beter dan vakantie

Soms is kunst beter dan vakantie

De kortste Zomergastenrecensie ooit, en waarom we in Groningen het licht zagen. En twee petities. Omdat ze heel hard nodig zijn. Tegen Hitler, vóór het gesprek.
The Infrastructure of Belonging

The Infrastructure of Belonging

The right to belong to a cultural space is never actually free, even when the ticket is. Someone, somewhere, is doing the ongoing, unglamorous work of holding a door open.
Laat je niet uitspelen

Laat je niet uitspelen

In deze nieuwsbrief: veel Boulevard, een hoop AI en aandacht voor het kleine en kwetsbare, plus waarom vrijgevigheid even noodzakelijk is als gastvrijheid!

Categorieën