Meer dan 10.000 versregels telt het gedicht Paradise Lost (1667) van Engelsman John Milton. Het kan niet eenvoudig zijn dat in een dansvoorstelling van een uur te vangen en toch is dat wat choreograaf Samir Calixto heeft willen doen. Eerder zette de jonge Braziliaan zijn tanden in Schuberts Winterreise en Vivaldi’s Vier Jaargetijden. Vrijdag opende hij met Paradise Lost het festival CaDance in... Lees verder
Dik een maand vroeger dan anders presenteert het Holland Festival dit seizoen zijn nieuwe programma. Daar is alle reden voor. Met het aantreden van Ruth Mackenzie als artistiek directeur waait er een frisse wind door het festival. Annet Lekkerkerker vertelt over de veranderingen in onderstaande video. De presentatie van de brochure – dankzij een nieuwe vormgeving eindelijk leesbaar –... Lees verder
De kinderen stellen zich één voor één voor. Ze bouwen sets, maken muziek en spelen scènes. Er is een catastrophe op handen. Ze speculeren losjes: word het een nucleaire of biologische aanval, een vliegtuig of een raket, een tsunami of een bombardement? In Next Day, afgelopen weekend bij Theater Frascati te zien, oefenen zij op een aanval van ‘aliens’. Dat vat de boel in ieder geval... Lees verder
Hij had een TED-training gehad. Dat kan niet anders. Bart Moeyaert, dichter, schrijver en meervoudig prijswinnaar, wrong zich soms letterlijk in talrijke bochten om het Nederlandse letterengilde warm te maken voor zijn plannen voor 2016. In dat jaar is, voor het eerst sinds lange tijd, Nederland namelijk weer gastheer op de Frankfurter Buchmesse, de Art Basel van de literaire wereld. Zijn speech... Lees verder
‘Bent u het niet met mij eens dat velen van u zich – net als de leden van Rooms-katholieke curie – nu al onsterfelijk en onmisbaar proberen te maken? Dat u lijdt aan ernstige mentale en spirituele verstening?’ Kees ‘t Hart mat zich op zondag 18 januari een pauselijke rol aan, bij het uitspreken van De Staat der Nederlandse Letteren, een traditie bij de uitreiking van de Haagse... Lees verder
“Iedereen die schrijft zal vroeg of laat tegen een muur aanlopen, een grens van wat niet kan, mag en moet worden geschreven. En vrijwel iedereen zal op dat moment terugschrikken en ervan afzien om het te schrijven. Want die muur staat er om ons te beschermen tegen wat we niet willen.” Karl Ove Knausgård, door sommigen al vergeleken met Marcel Proust, opende de 20ste editie van Writers Unlimited... Lees verder
Een bovenzaaltje op een verlaten bedrijventerrein wordt een knusse jazzclub, een meisje van 43 uit de Achterhoek wordt een zwarte jazzdiva en haar band maakt een comeback na het verscheiden van de muzikaal leider. Bij Masha Bijlsma zijn de wonderen de wereld nog niet uit. Muziek kan de tijd doen stil staan. Dat gebeurt héél soms maar; ik maak het hooguit één, twee keer per jaar mee. Zoiets... Lees verder
Vanochtend is Anita Ekberg gestorven in een ziekenhuis in Italië. Ze is 83 jaar geworden. Maar voor ons is ze eigenlijk altijd 28 gebleven en stond ze eeuwig in de Trevifontein. Ekberg begon haar carriëre als Miss Zweden en is gewapend met die titel naar de VS vertrokken. Daar heeft ze een aantal kleine filmrollen gespeeld waarin ze voornamelijk mooi moest zijn. Dat lukte wonderwel. Een paar jaar... Lees verder
Na de jaarlijstjes de aanraders voor het nieuwe jaar. Alle dagbladen doen eraan mee. Probleem: veel is nog niet bekend. Festivals en gezelschappen presenteren hun programma ergens in februari, maart. De tips voor heel 2015 kunnen we dus nog niet geven. Wel de aanraders voor de komende maand, in chronologische volgorde, want een rangorde aanbrengen in voorstellingen die we nog niet hebben gezien... Lees verder
Het regent jaarlijstjes en wij doen vrolijk mee. Net zo subjectief als iedereen, niemand ziet immers alles, en over smaak valt altijd van mening te verschillen. Natuurlijk, ook in deze lijst veel voorstellingen in of vanuit de Randstad, maar de helft was nog niet daar te zien. En alle genres door elkaar. Als het maar theater is. Met als enige beperking: geen reprises, excuses Ring en Lohengrin... Lees verder
‘With a little help form my friends’ mag dan zijn grootste hit zijn. Mijn eeuwige favoriete nummer van Joe Cocker is en blijft The Letter. Hier niet de vocale acrobatiek van Cocker, die van het nogal zijige Beatles-nummer een smeekbede van een krijsend slachtoffer maakt. In The Letter verandert de man die vooral briljante covers deed eigenlijk bitter weinig aan het toch al best ok... Lees verder
Choreografe Anne Teresa De Keersmaeker stuurt een alarmerend persbericht de wereld in. Naar aanleiding van de beslissing van het Brusselse theater De Munt/La Monnaie om geen dans meer te programmeren, vraagt zij zich af of Rosas nog wel welkom is in Brussel. “Het bericht dat de directie van De Munt alle dans schrapt, vervult mij met ongeloof. Historisch gezien maakt dans deel uit van de opdracht... Lees verder
Hoe is het om wat je doorgaans met een grote groep mensen ondergaat in je eentje mee te maken? Zweedse televisie zocht het uit. Met als grootste finale een optreden van Bob Dylan voor één fan.
Het is de meest schaamteloze en daardoor ultieme tranentrekker in de operageschiedenis: Puccini’s La bohème. Als de opera ook maar half goed wordt uitgevoerd, verlaat aan het eind van de avond de hele zaal met natte ogen en rode wangen de zaal, resistance is futile.
Brian Ferry covert op zijn nieuwe album Avonmore Stephen Sondheidms Send in the clowns. Maar zijn versie illustreert boven alles de verzuchting die op ‘Isn’t it rich? Isn’t it queer?’ volgt: ‘Losing my timing this late in my career.’ Het lijkt zo makkelijk. Je hoeft niet zelf een goed nummer te schrijven, maar je neemt er een van een ander op. Soms overtref je het origineel, vaker niet. Brian... Lees verder
In de stad waar Geert Mak geboren is en Lévi Weemoedt dertien jaar als leraar Nederlands voor de klas stond, moet cultuur wijken. Op 6 november besloot de gemeenteraad zodanig te bezuinigen dat de BV Stadsgehoorzaal dicht kan. De directeur zette het theater vast te koop op marktplaats.nl. In de archeologie is Vlaardingencultuur een bekend begrip, maar in Vlaardingen zelf zal je juist minder... Lees verder
Ik heb dus vijf minuten lang in de studio van singer-songwriter Patrick Watson gezeten. Hij speelde wat. Legde zijn telefoon in de asbak. Zei wat tegen zijn labrador. En ik kon rustig rondkijken terwijl hij speelde. Achter me, voor me. Onder en boven. Niets mooier dan bij een artiest thuis te zitten, terwijl hij speelt. En hij had geen last van me. Het Plein van de Hemelse Vrede, Berlijn tijdens... Lees verder
Voor de meeste kunstenaars is het een ideaal. Vertegenwoordigd worden door een galerie. Schrijvers hebben hun zinnen gezet op een contract bij een uitgeverij. Muzikanten kijken verlekkerd naar labels en theatermakers staan in de rij voor een impresariaat. Makers hebben een haat-liefde verhouding met zulke bemiddelaars. Want hoewel de gemiddelde creatieve professional wel een teen zou willen... Lees verder
Verhalen over jazz gaan vaker over dode helden dan over de toekomst. Wordt er wel over de vooruitzichten van de jazz gereflecteerd dan zijn die doorgaans somber. Het genre is al meer dan eens dood verklaard, en is jazz niet dood, dan is hij toch ten minste verhuisd of hij ruikt raar. De Britse essayist Geoff Dyer publiceerde tien jaar terug een meer genuanceerde necrologie: “Is Jazz Dead?”. Met... Lees verder
Die sterren bij recensies. Ik wil nou wel eens weten hoe je daaraan komt. Leg uit. Goed. De eerste dertig minuten van Wagners Lohengrin bij De Nationale Opera zijn onvergetelijk. Eerst het Vorspiel met gesloten doek, hartverscheurend mooi gespeeld door het Nederlands Philharmonisch Orkest dat onder leiding van Marc Albrecht aan elke nuance recht doet. Sinds Abbado hoorden we het niet zo... Lees verder
Op 10 november maakte het Witte Huis bekend dat president Obama choreograaf Alvin Ailey selecteert voor de Presidential Medal of Freedom. De erkenning geldt voor de bijdrage en toewijding van Alvin Ailey aan de burgerrechten en dans in Amerika. Het is interessant dat Obama de prijs nu toekent.
“ Beste vrienden van Vrije Kennis,” Met deze woorden besluit de voorzitter van Wikimedia Nederland, Frans Grijzenhout zijn welkomspraatje van de Wikipedia conferentie. In een conferentieoord op Hoog-Catharijne word ik omringd door zo’n 120 ‘ Wikipedianen’, zoals ze zichzelf noemen. Zoals in iedere subcultuur is duidelijk te zien wie er tot de vaste incrowd behoort. Wikipedianen zien er uit... Lees verder
We staan er meestal niet bij stil, maar marketing is overal om ons heen. En dat terwijl we heel veel kunnen leren van al die goede voorbeelden. En zeker ook van de minder goede. Onlangs zag ik op TV een interview met de wereldster Stromae. Deze jonge Belgische rapper en muzikant is de laatste jaren zeer succesvol. Of je nu van zijn muziek houdt of niet, het valt niet te ontkennen dat hij... Lees verder
Update: tekst aangepast na tips van onze oplettende lezer Sebastiaan Smits. Het Deense Nationale Kamerorkest stopt per 31 december. Wegbezuinigd. Maar niet vanwege dit filmpje dus, zo wist Sebastiaan Smits te melden. @cultuurpers Is geen protestactie, maar een promotie voor chilipepers. — Sebastiaan Smits (@sebastiaansmits) November 7, 2014 @sebastiaansmits Dank voor de aanvulling... Lees verder
De Nobelprijs voor de literatuur en Nederland, het is een ongelukkig huwelijk. Niet alleen wordt, na Mulisch, ook Nooteboom keer op keer gepasseerd, op televisie is het ook armoe. Ja, bij DWDD draven vijftigers op die hun voorliefde voor Bob Dylan mogen bezingen, maar dat is het dan. Natuurlijk werd Dylan niet de nieuwe laureaat, noch de in ons land eveneens populaire Haruki Murakami, maar de... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.