Meteen naar de inhoud

Les 1 voor 2015: maak je jaarlijstjes niet te vroeg

Vorig weekend dachten we wel aan de veilige kant te zitten met ons lijstje van best gelezen verhalen op Cultuurpers. Geheel volgens oude mediawetten dachten we dat de dagen tussen kerst en oud en nieuw rustig zouden verlopen. Aber nein. Er bleek nog een lijstje onderweg, dat de hele boel overhoop heeft gegooid. In plaats van 235 duizend geinteresseerde lezers trok Cultuurpers nu opeens 239.998 lezers. En samen brachten ze 591.996 minuten door op de site. 2,5 minuut per artikel. Gemiddeld.

Schuld aan de late decemberbezoekerspiek is Henri Drost, onze man in het oosten. Zijn lijstje met niet te misssen voorstellingen was namelijk best uniek, en dat trok ineens 2210 bezoekers. Daarmee komt hij met stip binnen op de jaarlijst van 2014, op plek nummer 9. Tijdens de vakantie. Het ontlokte hem de verzuchting: “Het hele jaar door ben je met diepgravende duiding van kunst bezig, voor best een paar mensen, en dan haal je een bezoekrecord met een lijstje.”

Die verzuchting horen we vaker in kunstjournalistieke kringen. Journalisten haten lijstjes, doorgaans, tenzij het hun eigen jaarlijstje is, natuurlijk. Maar lijstjes, of listicles, artikelen in de vorm van lijstjes, zijn de vijand. Omdat ze simplificeren. Maar dat is dus inmiddels aantoonbaar onjuist. Dat schreven we al in de zomer, in een aardig lijstje.

En ook het lijstje van Henri Drost is een bijzonder lijstje, in al zijn eenvoud. Omdat het lijstje verder kijkt dan alleen het specifieke subgenre van de dagbladrecensent, die zich meestal tot een specifiek genre moet beperken. Henri zag musical, opera, jeugdtheater en toneel en dat levert een veel interessantere mix op dan de doorgaans niet zoveel van elkaar verschillende lijstjes van de andere media. En die interessante mix voegt dus ook wat toe aan je positie op zo’n lijstje.

Veel podiumkunstenaars bevinden zich immers ook op hun eigen eilandje van verwante theaters, groepen en liefhebbers. Voor de gemiddelde toneelspeler is opera een andere planeet, een ander zonnestelsel. En omgekeerd zal een operazanger niet zo snel naar de kleine zaal van Theater Kikker in Utrecht afreizen. Om over jeugdtheater nog maar te zwijgen.

Dat systeem is nu voor even doorbroken. Met een lijstje.

Wijbrand Schaap

Cultuurpers heet het geesteskind dat ik in 2009 op de wereld zette. Voor ik dat deed was ik (sinds 1996) kunstverslaggever voor onder meer Algemeen Dagblad, Utrechts Nieuwsblad, Rotterdams Dagblad en GPD. Daarvoor deed ik van alles. Studeren enzo. Theater maken. Inspraakavonden notuleren. In een bandje spelen. Ik schreef - en schrijf ook voor specialistische bladen als TM, Boekman, Ons Erfdeel en De Vogelvrije Fietser. Ik help je met schrijven als je het heel lief vraagt. Ik ben getrouwd met Suzanne Brink en heb een kat die Edje heet, een pup die Fonzie heet en een hond die genoemd is naar Rufus Wainwright.Bekijk alle berichten van deze auteur