Breng 50 vooraanstaande en discipline-overstijgende kunstenaars bij elkaar en het gaat geweldig knetteren. Dat zal de gedachte zijn van de nieuwe Akademie van Kunsten. De installatie van 16 nieuwe, spraakmakende leden gaf alvast al een voorproefje hiervan.

Acteur Gijs Scholten van Aschat (bestuurslid) en beeldend kunstenaar Barbara Visser (voorzitter) drukten zich een tijdje geleden nog wat voorzichtig uit over wat de Akademie allemaal moet gaan doen. Nu presenteert de Akademie van Kunsten zich als een volwassen organisatie met veel ambities. Breng goede mensen binnen en de rest volgt vanzelf. Want een bont gezelschap kunstenaars, jong/oud, man/vrouw, meegaand/rebels, weliswaar overwegend blank, geeft de Akademie meer smoel.

Qua opzet zit het met de Akademie van Kunsten wel goed. Het kreeg in 2014 financiële en morele steun van de minister van OC&W en de cultuurfondsen  om zich binnen 3,5 jaar te bewijzen. Organisatorisch valt ze onder de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen, maar ze functioneert zelfstandig. De huisvesting mag er ook wezen: het voormalig Rijksmuseum, het Trippenhuis, een klassiek pand gebouwd door rijke wapenbroeders. De kunstenaars kunnen alleen nog wat sfeer het gebouw in brengen.

Kunst en wetenschap

De Akademie van Kunsten is realistisch genoeg om te beseffen dat juist kunstenaars zich niet willen laten inkapselen door instituten. Het gaat er dan ook om kunstenaars te inspireren met waar wetenschappers mee bezig zijn en andersom. ‘Wetenschap zoekt betekenis, kunst maakt betekenis’, verduidelijkt kunstenaar en wetenschapper Koert van Mensvoort na afloop. De Akademie van Kunsten staat dus een soort kernfusie voor ogen: een genootschap van discipline-overstijgende kunstenaars dat inspiratie levert voor kunst in de samenleving.

Dure namen

Geïnstalleerd worden als lid is ook een beetje een Oscar ontvangen: het betekent toch erkenning en status. Want je wordt niet zomaar toegelaten. Dat gebeurt op basis van artistieke verdiensten en na ‘kwaliteitsweging door peers’. En dat is volgens de Akademie uniek in Nederland. Maar de Akademie van Kunsten wil geen slapende vereniging zijn met dure namen. Je moet er wat voor doen.

Verleiden of bestrijden

Vanavond kwamen alvast de mooie woorden. De zestien werd gevraagd waar ze als kunstenaar voor vechten dan wel tegen strijden. Er was natuurlijk een kunstenaar bij die de legitimiteit van de vraag zelf in twijfel trekt. Wendelien van Oldenborgh vindt het prima als de Akademie een strijdbaar instituut wordt. Maar ze pleit voor meer sensibiliteit in de kunsten in plaats van een strijden of vechten.

Hier is wat andere leden zeiden:

Voor je verder leest...

Blij met dit verhaal? Klik dan op 'like' en maak Facebook rijk.

Of:


Klik op 'lid worden' en maak Cultuurpers sterk.

De gong slaat: