Wanneer een Nederlander over denkt, denkt hij aan gebouwen die zichzelf niet kunnen bedruipen, bespeeld door, of volgehangen met werk van, mensen die zichzelf niet in stand kunnen houden. Dus moet er bij, en dat noemen we dan . Op die manier wordt een verdachte vorm van bijstand, suspecter nog dan de miljarden aan inkomenssteun die schatrijke protestboeren in krimpgebieden ontvangen.

Met zo’n negatieve zal het in Nederland nooit meer wat worden met de . Terwijl het antwoord zo simpel is.

Investeren

Maar laten we het dan ‘investeren’ noemen, zeggen nu. Dat lijkt het antwoord op alle problemen. Investeren is fijn, het straalt en geloof in de toekomst uit. De petitie, die maandag 2 maart werd gelanceerd, heeft het dus alleen nog maar over investeren, en niet over subsidiëren. Een stap in de goede richting, maar nog niet ver genoeg. Ook over investeren bestaan namelijk rare denkbeelden.

Nederlanders denken bij investeren aan een liefst eenmalige injectie, die een onderneming voldoende vaart geeft om het na verloop van tijd zelf te kunnen rooien zonder dat er nieuw bij hoeft. voldoet niet aan dat beeld, omdat elke vier jaar roepen dat ze te weinig krijgen. Dan ontstaat het beeld van een bodemloze put en dat vinden investeerders niet fijn, zeker niet als ze investeren met hun dure belastingcenten. Wat burgers doen.

Beste lezer: Donaties zijn welkom!
Je kunt dit verhaal gratis lezen. Dat kan dankzij donaties van lezers. Jij mag dus ook helemaal zelf bepalen wat dit verhaal je waard is.
Ondersteun deze auteur!

Laat je waardering voor dit verhaal blijken.

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Na vijf dagen in februari, waarin ik met een delegatie afgestudeerden van Leiderschap in Cultuur door en Liverpool trok, viel bij mij het kwartje. Ook deze steden delen forse s uit aan cultuurmakers en culturele instellingen, ook zij spreken liever van investeren. Maar ze denken er totaal anders over dan hier.

10 jaar vooruit

Waar ondernemerspartij bij ons steeds dingen roept over cultureel , zijn het de Britse socialisten van Labour die het realistisch benaderen. Zij snappen dat investeren iets is wat je moet blijven doen. Investeren is subsidiëren met een hoger doel, voor de lange termijn: de stedelijke overheid stelt een visie op voor minstens 10 jaar, niet vier, zoals bij ons. Die visie is stevig genoeg om de waan van de dag te overleven en ruim genoeg om nieuwe inzichten toe te laten, als die zich voordoen.

De stad, heeft een cultuur voor ogen op de lange termijn. Dan toon, en vraag je ambitie. Dan zie je dus geen zeurende in dure gebouwen, maar zie je een investering voor je die de stad verfraait, het nachtleven veiliger en levendiger maakt, een positief effect heeft op woningprijzen en toeristen lokt. Dan bouw je geen theater, waar je vervolgens voor terug eist, maar is dat gebouw de investering die je hele stad meer waard maakt. Dat levert heel wat meer op dan een gebouw dat geen meer over heeft voor spannende programmering, omdat de huur te hoog is.

Onderhoud

Je investeert dus blijvend  in je cultuur, omdat je ook blijvend investeert in het onderhoud van wegen, openbaar vervoer, en stadsvernieuwing. Alles in samenhang. In , waar echt niet alles beter is gere dan hier, maar veel wel, stelt de overheid, samen met de  cultuurwereld, vast dat een rol speelt in het welzijn, en zelfs de gezondheid van mensen. Dus investeer je in die rol, omdat dat een investering in de toekomst van je stad is. Een investering die je moet blijven doen, ieder jaar opnieuw, omdat mensen, net als viaducten, slijten.

Home

Toen de toesloeg in Engeland, startte een ambitieus investeringsprogramma. In en cultuur. Dat leidde tot  veel moois, nu. Op een verlaten parkeerplaats tussen een paar stinkende grachten en oude spoorlijnen bouwde de gemeente een theater annex filmhuis, waar twee bestaande, kwijnende instellingen werden samengebracht. Nu, 10 jaar later, blijkt dat complex, Home genaamd, de trekpleister te zijn voor de nieuwe bewoners van de omgeving: appartementen en kantoren ontlenen hun waarde aan het complex, dat als een spreekwoordelijke trein loopt.

O, ja: Je hoeft geen lid te zijn om dit te kunnen lezen. We hebben wel leden nodig om dit te kunnen schrijven. Word daarom nu lid.

Pas wanneer een Nederlandse overheid durft te denken in de lange termijn en een visie heeft op hoe het land eruit zou moeten zien, hoe gelukkig de bevolking zou moeten zijn, en hoe veilig, pas dan loont het om te praten over investeringen in cultuur.

Voor je verder leest...

We hebben inmiddels al bijna 300 leden. Mensen zoals jij, met een hart voor kunst.
Word ook lid, kijk hier:
Goed om te weten Goed om te weten
Meer informatie over Home : hier.

Dit is aflevering 3 uit een verhalen over een reis naar Liverpool en .

Eerdere afleveringen:

Zo geef je je stad een echte visie mee. (Hoe Manchester in een paar jaar tijd toonaangevend werd in de internationale kunsten)

Verstop de boeken, als je volk in de bieb wil hebben. (Lessen uit Manchester, aflevering 2)

Volgende afleveringen:

De beste pasteitjes van Anfield werken tegen de verloedering. (Lessen uit Manchester, aflevering 4, the Liverpool edition)

Zo geef je je stad een echte visie mee. (Hoe Manchester in een paar jaar tijd toonaangevend werd in de internationale kunsten)

Foto bovenaan:
Home. Foto: website

Over de auteur van dit verhaal:


Laat je waardering voor dit verhaal blijken.

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Scroll naar top