Nieuwe leiding Maas Theater en Dans zet hoog in met gepeperde spelshow

Laat deze tekst voorlezen:

Een groot deel van ons leven besteden we aan het redden van onze reet. Daar kun je dan maar beter een beetje vrolijk over doen, want maakbaar is het leven toch al niet. Het zijn geen kleine levenswijsheden die René Geerlings, de nieuwe baas van Maas Theater en Dans uit Rotterdam, in zijn eerste stuk als artistiek leider inzet. Toch zag ik een dergelijke moraal voor grote mensen van zes jaar en ouder zelden zo flitsend en grappig verbeeld als in De Grote Red Je Reet Show.

Beste lezer: Donaties zijn nodig!
Je leest dit verhaal gratis. Dat kan dankzij donaties van lezers. Zo blijven we onafhankelijk van subsidies en grote sponsors. Je kunt zelf bepalen wat dit verhaal je waard is. Je bijdrage komt rechtstreeks bij de auteur terecht!
Ondersteun deze auteur!

Doneer aan deze auteur

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Manon Nieweboer, een prettig vaste verschijning in het betere jeugdtheater, speelt een fijn non-binaire spelshowleid*ster (ik hou even de Duitse indeling aan), die met hulp van een sponsor annex floormanager in een peperpak vijf kandidaten alle hoeken van de zaal laat zien. Inzet is de overwinning van een aantal uitdagingen die we herkennen uit spelshows en talentenjachten op tv. Dat live tv-gevoel brengt Maas Theater en Dans goed over het voetlicht: het loopt gesmeerd en het publiek doet goed mee, ook als ze van de floormanager op commando moeten klappen of huilen.

Seventies

Er hangt een prettige seventies sfeer in de zaal, en dat wordt ook nog eens ondersteund door een paar strakke discodans-scenes, waar de vijf heren (in alle kleuren van de seventies regenboog) aardig bedreven in zijn. Het overtuigt, zweept op en swingt lekker mee.

Uiteindelijk heerst totale willekeur. Logica ontbreekt en dat betekent dat tot de laatste minuut niet te achterhalen is wie waarom gaat winnen. Het lijkt zowaar het echte leven wel. Het is fijn zoiets weer eens mee te maken in een vol theater, waar echte mensen kijken naar echte mensen die echte dingen doen. Thuis wacht immers de hel van Squid Game op Netflix, en in die serie gaat het net even wat minder zachtzinnig toe met het commentaar op onze gameshow-cultuur.

Fijn dat René Geerlings geen bloed, maar alleen rode pepers nodig heeft om zijn punt te maken.

Goed om te weten Goed om te weten
De Grote Red Je Reet Show is te zien in meerdere theaters.

Foto bovenaan:
Foto: ©Kamerich & Budwilowitz

Laat je waardering voor dit verhaal blijken.

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Over de auteur van dit verhaal:

Wijbrand Schaap

Cultuurpers heet het geesteskind dat ik in 2009 op de wereld zette. Voor ik dat deed was ik (sinds 1996) kunstverslaggever voor onder meer Algemeen Dagblad, Utrechts Nieuwsblad, Rotterdams Dagblad en GPD. Daarvoor deed ik van alles. Studeren enzo. Theater maken. Inspraakavonden notuleren. In een bandje spelen. Ik schreef - en schrijf ook voor specialistische bladen als TM, Boekman, Ons Erfdeel en De Vogelvrije Fietser. Ik help je met schrijven als je het heel lief vraagt. Ik ben getrouwd met Suzanne Brink en heb een kat die Edje heet, een pup die Fonzie heet en een hond die genoemd is naar Rufus Wainwright.