Zondag 26 juli 2026 won Mathieu van der Poel de slotetappe van de Tour de France. Hij bleef een halve meter voor op zijn achtervolgers. Na afloop vertelde hij dat hij dit een week lang had voorbereid. In werkelijkheid waarschijnlijk langer, want toen het routeboek van de Tour ’26 en half jaar geleden uitkwam moet hij geweten hebben dat de laatste etappe op de Champs Elysées voor hem zou zijn.
Succes is te plannen. Sterker nog: succes is vanzelfsprekend, als je goed plant. Dat is het credo van de 21ste eeuw. Falen is geen pech. Falen is het resultaat van slechte voorbereiding. Dat vertelde wielrenner Remco Evenepoel een dag eerder aan zijn begeleider, toen hij tweede werd op Alpe d’Huez.
Topbezetting
Zijn vanzelfsprekende, maar daarom niet minder magistrale, toursucces noteerde Mathieu van der Poel een kwartier voor aanvang van de eerste aflevering van het Laatste Seizoen van Zomergasten. Een seizoen met een topbezetting vol mensen voor wie falen geen optie is. Dat geldt voor Janine Abbring, die opvallend relaxed en ‘in control’ aan haar zes weken durende Odyssee begon, het gold deze zondag vooral voor cabaretier Peter Pannekoek, van wie we nu zeker weten dat hij een maniakale controledwang heeft.
Succes voor deze aflevering was vanzelfsprekend, falen zou een gigantische afgang zijn geweest, en dus wás het ook een succes. Zelfs de tranen van Peter Pannekoek kwamen, mooi ingehouden, op het juiste moment (ongeveer een uur voor het einde) en de onverlaat die een los snoertje uit het plafond had laten zakken gaf precies genoeg toeval om de zaak niet te laten vastlopen. Janines hondje, een schattig teefje dat perfect onder commando staat, moest even een rondje lopen om de opgebouwde spanning weg te channelen, iets waarvoor honden perfect geschikt zijn.
Open vragen
Dus was er van alles aan te merken op deze eerste aflevering van het laatste seizoen Zomergasten, maar dat gaat dan niet over de interviewcapaciteiten van Janine Abbring. Zij heeft zich eerder al de beste Zomergastvrouw getoond en slaagde er ook nu in om elke vraag ‘open’ te laten, ook al kostte dat soms moeite. ‘Niet met een hulpwerkwoord je vraag beginnen’ is de vuistregel, en ze corrigeerde zichzelf daarin perfect. Ze durfde ook op de juiste manier kwetsbaar te zijn en gaf zo nu en dan iets van zichzelf prijs. Ze wist ook precies dat Peter Pannekoek het niet over politiek en andere echt gevoelige dingen zou gaan hebben, anders dan de huiddikte die hij zichzelf ook in zijn shows toestaat, dus drong ze niet aan.
Had ze dat wél moeten doen? Voor spannende tv misschien wel, want de avond was dan wel enorm onderhoudend, met interessante fragmenten en soms boeiende ontboezemingen, maar we kregen toch het gevoel dat deze etappe zo waanzinnig goed was voorbereid door beide titanen, dat zelfs een neerstortende studiolamp hen niet van hun stuk zou hebben gebracht. Al deed ook een open deur in de studio nog zo zijn symbolische best.
Bewondering
De avond stond in de sterren geschreven. Toch gebeurde er, vlak tegen het einde, iets kleins dat me is bijgebleven. ‘Het gaat bij jou heel erg over bewondering’, probeerde Abbring de avond samen te vatten, maar daar was Pannekoek het niet mee eens. ‘Het gaat over tijd’, zei hij beslist, en ze gingen er samen verder niet al te diep op in. Het was een momentje dat deed denken aan de Soprano’s. Abbring, die met haar kekke bril een beetje lijkt op die fantastische psychiater in die serie, en Pannekoek als een hyperactieve Tony Soprano, die bij haar alleen bevestiging zoekt van zijn fantastische inzichten.
Want ‘tijd’, daar ging het dan misschien voor Pannekoek over, maar Abbring had goed gezien, dat de succesvolle comedian al vanaf het eerste fragment over een gruwelijk ouderwets-romantische Vlaamse kunstenaar, iemand is die vreselijk opkijkt tegen mensen die hij beter acht dan zichzelf. En beter dan hem is iedereen die in de beperkte tijd die ons is gegeven toevallig een paar kasseien eerder over de finish komt.
Na drie uur Zomergasten verlangde ik hartstochtelijk naar een stilte, een moment van twijfel, een licht verraste glimlach over een inzicht dat ontstond doordat gast en gastvrouw even naast de handeling waren gaan staan. Gewoon, om zich even te verbazen over zoveel haastige paniek die het vanzelfsprekende succes ons oplevert.
Nederlands 
English (UK) 
Français 