Wiek Hijmans (1967) zet zich onvermoeibaar in voor het gebruik van de elektrische gitaar in hedendaags gecomponeerde muziek. Hij laat zich in zijn eigen stukken bovendien graag beïnvloeden door jazz en rock. Op Electric Language, zijn nieuwste cd presenteert hij naast zijn eigen Victus muziek van acht componisten. Zes stukken werden speciaal voor hem gecomponeerd. Het schijfje verscheen op het label Attacca, als nummer 16 in de onvolprezen serie Ladder of Escape. Hijmans speelt al gitaar sinds zijn elfde. In 1991 studeerde hij af als uitvoerend musicus aan het Sweelinck Conservatorium in Amsterdam. Zes jaar later voltooide hij een vervolgstudie bij David Starobin aan de Manhattan School of Music. – Als eerste elektrische gitarist op de klassieke afdeling. In 1997 kreeg hij de Andres Segovia Award voor zijn ‘buitengewone gitaarspel’. Hij werkt(e) samen met grootheden als John Zorn, Derek Bermel en Anthony Braxton. ‘Oude’ avant-garde In het cd-boekje kijkt Hijmans enigszins weemoedi...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
