Danspionier Lucinda Childs is eigenlijk de reden dat ik naar Moderne Meisjes ging. Daar ben ik liefhebber van. Van haar werk. Maar als bonus kreeg ik Regina van Berkel. Met Frozen Echo. Waarom is het belangrijk dat Introdans een programma met werk van alleen vrouwelijke choreografen brengt? Huh? Dat gevoel kreeg ik. Bij Frozen Echo van Van Berkel. Meteen al bij het opengaan van het doek. Het past namelijk niet bij elkaar wat je ziet. Een fraaie ruggengraat van saaie Windows computers, een groepje krioelende dansers en drie bijzonder uitgedoste diva's. Alleen mannen als Rudi van Dantzig en Toer van Schayk konden in Nederland hun gang gaan met grote, soms onduidelijke werken waarbij je toch het gevoel kreeg dat je met belangrijke kunst te maken had. Het is daarom ook dat ik een recensie à la Joyce Roodnat schrijf (haar raad ik de voorstelling aan). Want het programma heet Moderne Meisjes omdat er drie vrouwelijke choreografen op het programma staan. Niet in een kleine zaal op een worksho...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:


