Met alle maatschappijkritische, exotische en persoonlijke levenskunst op het Holland Festival is Van Manen, Forsythe, Arqués eigenlijk een buitenbeentje, een statement zonder boodschap. Dans heeft genoeg aan zichzelf, drukt zichzelf ten voeten uit. En hoe. Werk van overdonderende kwaliteit. Hoeveel beter kan het nog worden? Hoogstens door het toch een boodschap mee te geven. Daar ligt ruimte. De rest is helemaal af. Bij balletacademies wereldwijd kun je de techniek tot het uiterste leren beheersen, topdansers monsteren aan bij gezelschappen, invloeden van modern en urban worden vlekkeloos verwerkt. Wat overblijft is ballet van het hoogste niveau, met vrijheid voor persoonlijke inkleuring door de dansers zelf. Is het daarom dat Peggy Olislaegers bij Het Nationale Ballet is aangesteld als Associate on Research and Development? Het ballet van de toekomst ligt, volgens haar en de recente balletconferentie Positioning Ballet, onder andere in diversiteit (zoals 'gay interpretation of the cla...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
