Wopke Hoekstra, would-be baas van Nederland, stond vorige week op het ijs van een ijsbaan die voor alle Nederlanders behalve Sven Kramer gesloten was. Wegens Corona. De CDA-voorman kreeg een terechte storm van kritiek over zich heen. Na Grapperhaus de tweede topbestuurder van het land die zijn eigen regels alleen voor anderen vindt gelden. Afgelopen week speelde Laura van Dolron, een door mij zeer gewaardeerde stand-up filosofe, een aantal voorstellingen voor twee professionele personen in Frascati. De kranten - die ervoor waren uitgenodigd - schreven er enthousiast over. Het kon, zo las ik in de Volkskrant, omdat het precies past binnen de regels van wat kan en wat niet kan, qua contact tussen professionals. Waarom snijdt mij dit zo hard? Is het jaloezie? Is het de FOMO die er nu voor zorgt dat ik er ook graag bij had willen zijn om van dit exclusieve dingetje deelgenoot te zijn? Misschien. Maar harder steekt het me dat dit door de collega’s beschreven wordt als een mooi fenomeen van ...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
