den haag

Toonkunstkoor niet bang voor Boerenbruiloft Stravinsky
Het Toonkunstkoor Amsterdam heeft al vanaf zijn oprichting in 1829 een naam hoog te houden. In vroeger tijden was het steevast van de partij als het Concertgebouworkest en Willem Mengelberg grootschalige koorwerken brachten. Hoewel het koor nog altijd bestaat uit amateurs en de band met het illustere orkest is afgezwakt, zet het nog altijd (zeer) veeleisende stukken op de lessenaars. Zo verzorgde…

Het Nationale Toneel voorkwam dat Stopera Het Nationale Theater werd
Het zou zo mooi zijn geweest: Het Nationale Ballet samen met De Nationale Opera in Het Nationale Theater, zoals je dat in de hoofdstad van elk zichzelf respecterend land hebt. Maar dat is dus niet gebeurd. Het huis van onze Nationale Opera- en Balletclubs heet nu ‘Nationale Opera en Ballet’. Daar heeft het Nationale Toneel voor gezorgd, dat net als het Nederlands Dans Theater niet in onze hoofdstad Amsterdam zit, maar in de residentie Den Haag.

Collectieschuiven, de nieuwe hobby van Rutte II
Het Geldmuseum gaat over een maand dicht, maar de collectie (voor zover belangrijk) gaat naar De Nederlandsche Bank. Het Tropenmuseum is opgeheven, maar de collectie wordt elders ondergebracht. De bibliotheek wordt echter maar voor de helft gered: alles van na 1950 is volgens minister Bussemaker niet interessant genoeg om te bewaren. Dit blijkt uit de antwoorden die de minister van Cultuur Bussemaker heeft gegeven op vragen van de SP.

Beklemmende (publieks)manipulatie in The Red Piece
‘Laat niemand de zaal uit gaan zonder iets mee te hebben gemaakt of gevoeld te hebben.’ Dat is zeker en vast de missie bij het werk van de Vlaamse Ann Van den Broek. Doen de stemmingswisselingen in The Red Piece je weinig, dan branden je netvliezen wel door van de wisselingen in lichtontwerp. Je zou zomaar denken dat je als publiek gemanipuleerd wordt. Maar je laat het met plezier toe.

Geld: de grootste bedreiging voor ons cultureel erfgoed
Update: volgens de Filmkrant valt het allemaal reuze mee: http://www.filmkrant.nl/nieuws_2013/9842
Vandaag werd bekend dat een groot archief met vrijwel al het ruwe filmmateriaal uit Nederland in de versnipperaar dreigt te verdwijnen. Omdat filmlaboratorium Cineco failliet is vanwege de verdwenen vraag naar oldskool celluloid, moet de kluis met uniek historisch materiaal ook weg. Tenzij zich iemand meldt die het materiaal wil opslaan. En dat kost nogal wat geld. Ook al werken we niet meer met de zeer brandbare nitraatfilms, al dat plastic moet wel veilig worden bewaard.
Vertrek zakelijk leider Nederlands Dans Theater Van Leer om persoonlijke redenen
Op de dag dat in Den Haag gestemd zou worden over het nieuwe Spuiforum, is bekendgemaakt dat Robert van Leer vertrekt als zakelijk leider van het Nederlands Dans Theater. Van Leer neemt ontslag om puur ‘persoonlijke redenen’, volgens de persvoorlichter van het gerenommeerde dansgezelschap.

Verpletterend goed: Nine Rivers van componist James Dillon, met dirigent en percussionist Steven Schick @HollandFestival

Van de milde, alledaagse kakafonie rond het Muziekgebouw in de middag, op het terras aan het IJ, geraak je in enkele passen in de stilte van de concertzaal. Drieënhalf uur lang (met tussendoor ruim twee uur aan pauzes) spelen en zingen Asko|Schönberg, Slagwerk Den Haag en Capella Amsterdam je de oren van het hoofd. Steven Schick (oa. ooit Bang on a Can), dirigeert niet alleen, maar neemt ook als percussionist het middendeel van het concert, in het Bimhuis, voor zijn rekening. Onder zijn bezielende leiding laveert ‘Nine Rivers’ tussen spektakel en purisme: een strijd tussen complexe vorm en de eenvoud van rauwe klankmaterie.

‘Veel kunst gaat teveel om het pleasen’
Het begon met een mail uit het niets. Kunstenaar Joncquil had mijn website gegoogled en was getroffen door de naam. Zelf was ik bijna vergeten hoe ik ooit aan die naam gekomen was, Joy of Irony: een nummer van de legendarische, zeer ondergewaardeerde Engelse noise/metalband Fudge Tunnel. Joncquil kwam op mijn site vanwege zijn toenmalige expo, Himmel und Joy. Hij had wat van mijn stukken gelezen en introduceerde zichzelf. Misschien dat we ooit koffie konden drinken om een beetje over kunst te praten.
Aldus geschiedde.

Nederlands danspubliek kiest voor Belgische dans
De Nederlandse Dans Publieksprijs 2012 is zaterdag 9 februari 2013 uitgereikt aan de Belgische voorstelling Et Après van Isabelle Beernaert. Tijdens de feestelijke uitreiking op de slotavond van het Haagse CaDance Festival werd ook nog een bekroning uitgereikt aan