De Hongaarse componist György Ligeti (1923-2006) leed onder meerdere dictaturen; de nazi’s doodden tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn vader en broer en na de Oorlog dwongen de communisten hem zoetsappige ‘volksmuziek’ te schrijven. Na de Hongaarse opstand van 1956 vluchtte hij naar Wenen en vervolgens naar Keulen. In het Westen onpopte hij zich tot een eigenzinnig componist, die zich al snel... Lees verder
Hoewel Estland bijna 4000 vierkante kilometer groter is dan Nederland, heeft het amper meer inwoners dan de provincie Utrecht. Eeuwenlang betwistten grootmachten als Denemarken, Duitsland, Rusland, Zweden en Polen de heerschappij over dit land aan de Oostzee. Door zijn geografische ligging vormde het immers een belangrijke verbinding tussen Oost en West. Pas in 1918 werd een eigen staat... Lees verder
Iedere ochtend staat Maarten Mostert, geestelijk vader en artistiek directeur van de Cello Biënnale Amsterdam, om half acht sinaasappeltjes uit te persen in het Muziekgebouw aan ‘t IJ. De vroege vogels onder de celloliefhebbers stromen dan massaal naar the place to be voor een gratis croissantje met jus d’orange, gevolgd door een topuitvoering van een van de zes Cellosuites van Bach in de... Lees verder
Hoewel het aanbod al jaren daalt, zijn er nog altijd meer nieuwe voorstellingen dan een mens kan zien. Niemand ziet dus alles, iedereen mist veel, dat was in 2014 ook al zo. Maar deze voorstellingen had niemand willen missen, al waren er twee niet eens in een theater te zien. En geen dans, daarvoor was ook dit jaar onze partner danspubliek. #1 De Nederlandse Reisopera: Gluck, Orphée et Eurydice... Lees verder
Voor de tweede keer trad tenor Joseph Calleja maandagavond 22 juni op in het Concertgebouw in Amsterdam, begeleid door het Gelders Orkest onder leiding van Frederic Chaslin. Calleja (1978), afkomstig van Malta, is een topzanger van wereldfaam. Zijn timbre roept herinneringen op aan de mooiste stemmen van weleer: het beheerste vibrato van Jussi Björling en de glasheldere, krachtige hoogte van... Lees verder
De grootste hangplek van Europa. Zo kun je het dak van die halfverzonken parkeergarage in het hart van Rotterdam het beste omschrijven. Vijftien jaar geleden omgetoverd tot de impressie van een scheepsdek, is dat ‘Schouwburgplein’ nu vooral eigendom van groepen skaters, zwervers, straatschoffies en ander grootstedelijk ongemak. Bezoekers van de Schouwburg haasten zich doorgaans zonder... Lees verder
Nederlandse Reisopera, Gluck: Orphée et Eurydice (opera), 1 mei t/m 6 juni Verpletterend debuut van regisseur Floris Visser bij de Nederlandse Reisopera. Hij toont geen eeuwenoude opera over een nog veel oudere mythe, maar legt de kern van Glucks opera bloot. Het resulteert in een hartverscheurende voorstelling over rouw en het onvermogen te accepteren dat je geliefde er niet meer is. speellijst... Lees verder
Na de jaarlijstjes de aanraders voor het nieuwe jaar. Alle dagbladen doen eraan mee. Probleem: veel is nog niet bekend. Festivals en gezelschappen presenteren hun programma ergens in februari, maart. De tips voor heel 2015 kunnen we dus nog niet geven. Wel de aanraders voor de komende maand, in chronologische volgorde, want een rangorde aanbrengen in voorstellingen die we nog niet hebben gezien... Lees verder
Het is dé opkomst van de avond: rondjes rijdend op een scooter mengt barbier Figaro zich in een doldwaas avontuur waarin graaf Almaviva de mooie Rosina aan de handen van haar voogd dokter Bartolo wil ontrukken. Drie Berta’s rukken ondertussen letterlijk Basilio de kleren van het lijf in een ingenieuze dans voor drie decorstukken waarbij de handeling zich razendsnel van binnen naar buiten... Lees verder
‘Geef mij een boodschappenlijstje en ik zal het op muziek zetten,’ schijnt de Italiaanse componist Gioacchino Rossini gezegd te hebben. Misschien apocrief, maar wel passend bij de man die sneller componeerde dan muzikanten zijn partituren konden instuderen. Waar Wagner een leven nodig had voor veertien opera’s. schreef Rossini het drievoudige. In krap vijftien jaar.
Met een heus gala presenteert de Reisopera 2.0 zichzelf. En ontdoet gelijk het gala van het stoffige imago. Met dank aan het Nederlands Blazers Ensemble.
Na ruim vier uur gebeurt het dan toch: emotie. Het vrije Zwitserland baadt in een gouden zonlicht en het koor zwelt aan over de mooiste orkestklanken die Rossini componeerde. Onwereldse klanken, die weinig van doen hebben met de bekendste klanken uit Guillaume Tell – de galoppade uit de ouverture.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.