Sommige critici vonden de openingsvoorstelling van Festival Noorderzon in Groningen om te huilen zo slecht. Anderen waren minder negatief. Die hebben zeker een punt. Maar dan moet je wel verder kijken dan je gewend bent. Wanneer Bear, de held van de openingsshow van Noorderzon 2019, gevangen is gezet in een toren, betreurt hij zijn lot door een welluidend doch droevig liedje te zingen. In het... Lees verder
Slechts gewapend met instructies, die bestaan uit een kort scenario en getuigenverslagen van eerdere deelnemers, voer je samen met maximaal elf anderen een aantal stiekeme opdrachten uit. Op straat. Wat deze subtiele verstoringen van het alledaagse precies zijn, blijft geheim totdat de voorstelling begint. Het belooft een van de bijzonderste projecten te worden op Festival Noorderzon, dat van 15... Lees verder
Het centrale personage in Lo Lie Taa van theatermaakster Marijn Graven was er vroeg bij. Althans, zo vertelt hij aan de spiegelende vloer en de toeschouwers in zijn monoloog Lo Lie Taa. Als negenjarige was hij al smoorverliefd op zijn moeder en niet lang daarna werd zijn leven bepaald door het nastreven van zo veel mogelijk spetterende resultaten van zijn eigen mannelijke lust. Best gewaagd... Lees verder
Een van de voordelen van de voortschrijdende ontkerkelijking is dat er op steeds meer plekken mooie gebouwen leeg komen te staan. Met die gebouwen kun je dingen doen. Met kunst bijvoorbeeld. Studio Orka uit België heeft deze week in Vught dus iets heel moois gedaan in de Mariakerk. Het leegstaande neoromaanse gebouw hebben ze veranderd in, jawel, een leegstaande kerk. In die kerk heeft de... Lees verder
Het Theater aan de Parade begint langzaam maar zeker uit te groeien tot de schandvlek van cultuurpolitiek Den Bosch. De verouderde schouwburg heeft te lage plafonds, te veel pluche, asbest en verleden om de Brabantse provinciehoofdstad nog tot eer te kunnen strekken. Viktorien van Hulst, directrice van het inmiddels 35-jarige Theaterfestival Boulevard, maakte zich tijdens haar openingstoespraak... Lees verder
‘We zitten als programmeurs vaker in Gent dan in Amsterdam,’ zegt Viktorien van Hulst, directeur van Theaterfestival Boulevard. Het Bossche kunstenfeest, dat zich dit jaar van 1 tot en met 11 augustus onder de Sint Jan en op onverwachte locaties rondom de Noord-Brabantse hoofdstad afspeelt, valt al jaren op vanwege de nauwe banden met onze zuiderburen. ‘De dionysische... Lees verder
Post-koloniale kritiek en reflectie liepen als een rode draad door het Holland Festival-programma van dit jaar. Niet alleen William Kentrigde en Faustin Linyekula, de associate artists met wie de programmeurs van het festival samenwerkten, gaan met hun werk in op de verwoestende werking van eeuwen West-Europese handel en wandel. In het reframen van politieke en sociale geschiedenis en het... Lees verder
‘Ik denk dat ze het wel begrepen hebben.’ Faustin Linyekula zegt het, heel rustig, een beetje verontschuldigend bijna, tegen zijn medespeler aan het eind van de voorstelling Congo. In de grote zaal van Frascati, waar ook prinses Beatrix zit, klinkt een lichtelijk opgelucht lachje. Kort daarvoor was Daddy Moanda Kamono uitgebarsten in een steeds wanhopiger tirade tegen ons gezamenlijke... Lees verder
Crash Park – La vie d’une île (2018) van de Franse regisseur Philippe Quesne voert 19de eeuwse waarden op in hun 21ste eeuwse uitwerking. De elitaire ontdekkingsreiziger is een modale toerist geworden, die zich in goed georganiseerde groepen naar iedere uithoek van de wereld beweegt, op zoek naar ultieme ervaringen, mits deze een retourticket westerse wereld niet in de weg staan. Onttakeld cliché... Lees verder
Anthony and Cleopatra is precies het soort repertoirestuk waar mensen tijdens het Holland Festival, of elk ander prestigieus podium, naar uitkijken. Regisseur en schrijver Tiago Rodrigues weet die grootse verwachting niet zozeer te onttakelen, als wel naar de intimiteit van een duet en een spel met uiterst elementaire theatergestes terug te brengen. Zijn twee acteurs zijn dansers, een ervaren... Lees verder
Dat je een zwarte man niet schaamteloos mag bejegenen als bronstig oerbeest en een gezichtsloos object voor jouw onbegrensde lustfantasie als blanke vrouw? Lijkt me logisch, maar voor Angélica Liddell, wereldvermaard performancekunstenares, is het typisch een voorbeeld van het nieuwe puritanisme waardoor de vrije kunst wordt bedreigd. Ze brengt nu The Scarlet Letter naar Nederland, een theatrale... Lees verder
‘We staan aan de vooravond van een nieuwe culturele revolutie. We moeten weg uit ons paradigma en kunst kan daar een rol in spelen. De kunst kan ons beelden tonen van een andere toekomst, een andere gedachte. Kunstenaars kunnen helpen om dat besef in te laten dalen.’ Aan het woord is schrijver en journalist Philipp Blom. In 2017 kwam zijn boek ‘Wat op het spel staat’ uit... Lees verder
Op 11 april 2019 zette de Raad voor Cultuur de schop in de dijken van de polder die het Nederlandse cultuurbestel is. De basisinfrastructuur, in 2009 ingesteld om nu eindelijk eens vernieuwing en doorstroming in het systeem in te bakken, is immers dood. Het in jaren zorgvuldig bedachte bouwwerk is in een ruïne veranderd door 10 jaar cultuurbeleid waarin de VVD dominant was. Het lapwerk door... Lees verder
Bij leren gaat het minder om wat je leert, dan van wie je het leert. Niet dat wat je leert niet van belang is, maar je leert nu eenmaal meer van een bevlogen mens dan van een een leraar die zijn lijstje afwerkt. Gelukkig heb ik veel goede leraren gehad. Sommige daarvan zijn inmiddels dement of dood, met vrijwel allemaal is het contact verbroken. Wat dan overblijft is de lesstof. Wil Hildebrand... Lees verder
Water en dans hebben beweeglijkheid gemeen. Toch is er nog veel meer uit dit raakvlak te halen. Twee choreografieën in de serie New Adventures geven het publiek een waterbelevenis die zowel speels is als bespiegelend. Onder de titel New Adventures presenteert Dansmakers Amsterdam werk van geselecteerde dansers en choreografen dat ze tijdens een studieverblijf van vier weken bij het productiehuis... Lees verder
Er is een artiestencafé in Utrecht dat maar weinig Utrechters kennen. En dan bedoel ik niet Theatercafé De Bastaard, waar inmidddels een hele generatie acteurs, filmmakers en schrijvers vandaan komt, maar de artiestenfoyer van TivoliVredenburg. Ik heb er een paar keer gegeten en rondgehangen, als embedded verslaggever van De Nacht van de Poëzie, wanneer het tot heel erg laat in de nacht doorgaat... Lees verder
‘Ik werk vijf avonden in de week en dus moet ik speciaal uitzoeken wanneer ik naar een concert kan. Soms neem ik er vrij voor. En dan zeggen ze wel: “hé, ga je alweer naar een concert?”, en dan zeg ik: “Natuurlijk ga ik weer naar een concert”. Maar ik vind het ook niet extreem.’ Petra Gerritsen is proces expert bij PostNL en bezoekt zeer regelmatig een concert... Lees verder
‘Als ik nu bij een klassiek concert in de zaal kijk denk ik wel: het zit nu vol, maar over twintig jaar is tachtig procent dood. De onderkant moet dus gevoed worden, en TivoliVredenburg doet dat goed. Ze doen het bijvoorbeeld met Out of the Blue, dat is een programma waar je lekker eten krijgt en door een bijzondere host door de muziek geleid wordt.’ Fred Wondergem is een van de drie... Lees verder
In het kader van ‘Hoi, Cijfers!’ kwam het Centraal Bureau voor de Statistiek vandaag met de geüpdatete cijfers over de podiumkunsten in Nederland. Die laten een voorzichtig herstel zien, al zijn de gevolgen van de ingrepen door de VVD en PVV in 2011 nog steeds pijnlijk zichtbaar. Uit de cijfers blijkt dat vooral het toneel het moeilijk heeft. Daar nam in de afgelopen jaren niet alleen... Lees verder
Duizend scholieren per dag in de Tweede Kamer. Niet minder dan dat. Dat wil Cultuurminister Ingrid van Engelshoven. Kost 4,8 miljoen. Geld dat u feitelijk gaat betalen via uw theaterkaartje, het bibliotheekboek, de museumticket. Want van die 4,8 miljoen had ook echte kunst gemaakt gemaakt kunnen worden. Het is een grote vraag waarom het verplichte Tweedekamerbezoek bekostigd moet worden vanuit de... Lees verder
Het Nederlandse theater herinnert zich steeds minder. Dat bleek afgelopen vrijdag tijdens een tweetal bijeenkomsten in ITA, het gebouw waar ooit de Stadsschouwburg gevestigd was. Tijdens Nieuwe Grond, een onderdeel van het Nederlands Theaterfestival, ging het over erfgoed. De ene bijeenkomst zal mogelijk herinnerd worden door de zes aanwezigen: de twee gasten plus presentator, en hun drie... Lees verder
Het hiphopfestival Woo Hah! barstte bij de vierde editie, vorig jaar, bijna uit de voegen. Voor de vijfde editie week het uit naar de Beekse Bergen in Hilvarenbeek. We liepen er een dag rond. ‘Maak die cirkel groter, maak ‘m groter! Grooooter!’. Aan het woord de Nederlandse hitlijstbestormer Ronnie Flex. Ken je hem niet van zijn gigantische hits, dan wel van een van de duizenden kinderkamers waar... Lees verder
Neues Stück 1 Seit sie – Ein Stück von Dimitris Papaioannou is een lange titel voor een overweldigend stuk, waarmee Tanztheater Wuppertal dit jaar het Holland Festival aandoet. Negen jaar geleden, op 30 juni 2009, een maand voordat ze negenenzestig zou worden, stierf Pina Bausch plotseling. De wereldberoemde en uiterst invloedrijke choreografe van experimenteel, beklemmend en weergaloos... Lees verder
Natuurlijk hebben we Chriet Titulaer. Maar daar houdt het wel een beetje mee op. En om nou te zeggen dat we die heel serieus namen, vroeger? Nee. De toekomst, en daarover fantaseren, is niet echt een ding in Nederland, althans niet bij de grote uitgeverijen en omroepen. Een schrijver die zich met science fiction bezighoudt zal nooit bij een grote uitgever terechtkunnen. De omroep komt niet verder... Lees verder
Alí Calderón heeft een flink oeuvre bij elkaar geschreven, maar van dat oeuvre heb ik, tijdens mijn verblijf op Poetry International, niet zoveel gehoord. Wel kwam drie keer het gedicht ‘Democracia Mexicana‘ langs. Een geducht gedicht, want het eindigt met een rottend babylijk, dus niet voor de weekhartigen onder ons. Democracia Mexicana is Calderons hitgedicht. Zoals popzangers een... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.