De samenwerking tussen pianist Tomoko Mukaiyama en choreograaf Nicole Beutler in de voorstelling ‘Shirokuro’, vorige week te zien tijdens het Holland Festival, levert een prachtig perspectief op op twee pianosonates van Galina Oestvolskaja. ‘Shirokuro’ betekent zwart-wit in het Japans. De absolute muziek van de Russische componiste wordt, ondanks sterke beelden en... Lees verder
‘The Pyre’, de nieuwste voorstelling van de internationaal rijzende ster Gisèle Vienne, lijkt aanvankelijk minder verontrustend dan haar eerdere werk. Stukken als ‘Jerk’ (2008), gebaseerd op het waar-gebeurde verhaal van een jonge seriemoordenaar, en ‘This is how you will disappear’ (2010), met een donker bos in de hoofdrol, waren slechts op enkele plekken in... Lees verder
Mannnen en vrouwen samen op de dansvloer, het is in grote delen van de moslimwereld nog steeds verboden. Twee jaar geleden stond de dansvoorstelling ‘Nya’ op het Holland Festival, een stuk geschreven op de huid van negen Algerijnse dansers, merendeels B-Boyz van de straat, maar ook de zoon van een balletlerares uit Algiers deed mee. Dit jaar keerden de Franse choreograaf Abou Lagraa... Lees verder
Van de milde, alledaagse kakafonie rond het Muziekgebouw in de middag, op het terras aan het IJ, geraak je in enkele passen in de stilte van de concertzaal. Drieënhalf uur lang (met tussendoor ruim twee uur aan pauzes) spelen en zingen Asko|Schönberg, Slagwerk Den Haag en Capella Amsterdam je de oren van het hoofd. Steven Schick (oa. ooit Bang on a Can), dirigeert niet alleen, maar neemt ook als... Lees verder
De documentaire ‘Inside Envelopes’ van Shelly Kling rekent af met het brave imago dat de dans zichzelf oplegt. ‘The Dry Piece’ daarentegen is een voorstelling die verder gaat dan provocatie en verleiding met naakt. Een
De lol van absurde gestes en alledaagse stompzinnigheid liggen heel dicht bij elkaar. Kris Verdonck voert de messcherpe teksten van de Rus Daniil Charms (of Harms, zoals Verdonck zegt – vandaar de titel ‘H, an incident’) op als ware het gesneden koek. De
In ‘Cineastas’ toont de Argentijnse regisseur Mariano Pensotti (1972) een gelaagd verhaal over vier cineasten uit Buenos Aires, die ieder worstelen met hun nieuwe films. Het is deels een portret van de stad, door de ogen van vier Argentijnse filmmakers, zegt
Een man en een jongetje samen op het toneel zetten – het bovenlijf ontbloot; in de huidige tijd betekent dat om moeilijkheden vragen. Onze door pedofilie-schandalen verzadigde blik laat nog maar weinig heel van de intimiteit tussen wat ook vader en zoon, broers of vrienden zouden kunnen zijn. Maar ‘Victor’ van choreograaf Jan Martens en regisseur Peter Seynaeve is geen brave... Lees verder
Op de premièredag ging een officieel bericht uit dat choreograaf en ex-artistiek leider Jirí Kylián na 36 jaar betrokkenheid zijn handen aftrekt van NDT. Van september 2014 tot 2017 zal daarnaast geen werk van
Op 8 september a.s. hoopt pianist, componist en dirigent Reinbert de Leeuw 75 jaar te worden en dit wordt gevierd met een scala aan evenementen. Zo wordt eind september een driedaags festival aan hem gewijd in Den Haag en Amsterdam en is hij komend seizoen
De concentratie is enorm, de beheersing groot. De jongens en meisjes die hier staan te dansen kunnen wat. Het schijnbare gemak waarmee deze 12-jarigen hun dansoefeningen tonen, laat tegelijkertijd zien hoe moeilijk ballet is. De bewegingen moeten immers perfect worden uitgevoerd, en spatgelijk. Van deze groep zullen bovendien maar een paar doordringen tot de wereldtop: Het Nationale Ballet... Lees verder
Verder uit elkaar kunnen ze bijna niet liggen. Alexander Ekman en Sharon Eyal maken allebei dansstukken, en zijn beiden kind aan huis bij het Nederlands Dans Theater, maar daar houdt het wel zo’n beetje op met de overeenkomsten. In het
Fransien van der Putt zag samen met choreograaf en dansfilm-maker Angelika Oei vijf nieuwe Nederlandse dansfilms tijdens Cinedans. Het resultaat is soms veelbelovend. De films ontstegen alle het niveau van de visuele gimmick. Daarvoor in de plaats komt een worsteling met fictie en fysieke geloofwaardigheid.
Fransien van der Putt, dansdeskundige van Cultuurpers, en Helen Westerik, filmkenner, bezochten de opening van Filmfestival Cinedans en waren geamuseerd, maar niet altijd door het programma.
Of Tahmina Akefi een goed schrijfster is, durf ik niet te zeggen. De Afghaanse schoonheid kan in ieder geval zinnen aan elkaar plakken, en weet er ook nog een erotisch laagje overheen te gieten. Maar of zij hiermee de gemiddelde stuiverroman overstijgt, of dat ze toch niets anders te bieden heeft dan oriëntaalse softporno? Lastig.
Met een bomvol programma zoals Writers Unlimited 2013 wil het wel eens gebeuren dat je, ook als professioneel journalist, ondanks alles toch ergens té laat komt binnenvallen, en dan nog net een glimp opvangt van iets heel moois. In dit geval, na de krachttoer van Amos Oz en Adriaan van Dis, was dat het spoken word optreden van de Keniaanse Ngwatilo Mawiyoo. Mea culpa daarvoor.
Sommige artiesten worden prachtig oud. Johnny Cash werd prachtig oud, Bruce Springsteen blijft op een absurde manier jong en alle leden van de Rolling Stones zijn na hun onopgemerkte dood in de seventies in overtuigende zombies
Actief zijn op social media als Facebook of Twitter is inmiddels voor elk dansgezelschap een must. Maar een dansvoorstelling (live) via 600 bioscopen wereldwijd uitzenden is ook niet mis. NDT (Den Haag) is door Pathé-theaters uitgekozen om in het illustere rijtje The Metropolitan Opera (New York), The National Theatre (Londen) en het Bolshoi Ballet (Moskou) plaats te nemen als partner in... Lees verder
‘s Hertogenbosch 9-11-2012 – November Music werd afgelopen woensdag succesvol afgetrapt en focust ook in zijn twintigtse editie op multimedia. Het duo Strijbos & Van Merwijk was er al vaker te gast en kreeg die middag de Prins Bernhardcultuurprijs Noord-Brabant, uitgereikt door voormalig Concertgebouwdirecteur Martijn Sanders. ‘s Avonds trok hun voor het Amerikaanse... Lees verder
De experimentele hiphop / noiseband Death Grips speelt schuimbekkende takkeherrie. Maar wel hele spannende, interessante takkeherrie met paranoïde, surreële teksten. Live was het een verademing. In hun concert in Bitterzoet (gepresenteerd door Paradiso) ontketenen vocalist MC Ride (Stefan Burnett) en drummer Zach Hill een 20 minuten durende orkaan van adembenemende razernij.
PUNCH! is een fantastisch festival. Het laat zien hoeveel moois, nieuws en verrassends er ontstaat als de grens tussen dans en performance wordt opgeheven. PUNCH! bevordert een verfrissende kijk op de wereld en schudt vastgeroeste interpretaties los. De jonge dansmakers en performers laten een enorme originaliteit en creativiteit zien, waar je niet alleen met plezier naar kijkt, je gaat er zelf... Lees verder
De overheid heeft de laatste decennia weinig moeite gedaan om in het Egyptische Damietta een culturele scene van de grond te krijgen. Er zijn geen werkruimtes. Geen galeries. Alleen een hele grote bibliotheek en een “cultuurpaleis”. Die zijn beide pas vijf jaar geleden geopend. Daarnaast zijn er een paar kleine onafhankelijke initiatieven. In de openbare ruimte.
Opkomend Brits-Indiaas dansidool Aakash Odedra weet topchoreografen aan zich te binden met het programma Rising. Het danstweeluik ging eerder dit jaar in première in Londen en was 14 oktober 2012 te zien tijdens het India Dans Festival in het Haagse danstheater Korzo. Rising bestaat uit vier solo’s gedanst door Aakash Odedra zelf. In de eerste choreografie Nritta (A. Odedra) begint de jonge... Lees verder
