Ondanks prachtrol van Dillane toont slaapverwekkende Tempest falen van Sam Mendes’ Bridge Project #hf10

Dit verhaal lees je gratis. Als je lid word, lees je meer, en kunnen wij overleven.
Instituut lidmaatschap
180 euro per jaar
Speciaal voor organisaties, bedrijven en instituten die hun lidmaatschap willen delen met hun personeel en medewerkers.
Deel inlog en adres met maximaal 10 medewerkers
25% korting op advertenties en advertorials
1 stem in de Algemene Ledenvergadering
Alle voordelen van het lidmaatschap
Een nieuwsbrief met verhalen zonder betaalmuur
Persoonlijk Jaarlidmaatschap (automatisch verlengen)
40 euro per jaar.
Voor natuurlijke personen en zzp'ers.
25% korting op advertenties en advertorials
Stemrecht in de algemene ledenvergadering
Alle voordelen van het lidmaatschap
Een nieuwsbrief met verhalen zonder betaalmuur
Maandkaart (automatisch verlengen)
4€ / maand
Voor natuurlijke personen en ZZP'ers.
Géén stemrecht in de Algemene Ledenvergadering
Bijna alle voordelen van het lidmaatschap
Een nieuwsbrief met verhalen zonder betaalmuur
Persoonlijk Jaarlidmaatschap (handmatig verlengen)
50 euro per jaar
Voor natuurlijke personen en ZZP'ers
25% korting op advertenties en advertorials
Stemrecht in de algemene ledenvergadering
Alle voordelen van het lidmaatschap
Een nieuwsbrief met verhalen zonder betaalmuur

 Door Wijbrand Schaap (foto Joan Marcus)

Je kunt de Mattheüs Passie van Bach laten uitvoeren door 15 kanaries, een elektrische gitaar, een drumstel, een ukelele en een trekharmonica, en het zal nog steeds mooi zijn, omdat het Bach is. Zo kun je ook de op en top Britse toneelstukken van Shakespeare laten uitvoeren door een groep Amerikanen, en zal het nog steeds Shakespeare zijn, maar dan zitten we dus wel op het randje. Dat blijkt sinds we kennis konden nemen van The Tempest, deel twee van het tweeluik van Sam Mendes’ Bridge Project, te zien op het Holland Festival.

De briljante seksuele vermommingskomedie As You Like It voerde de veramerikaniseerde Brit Mendes veel te serieus en traag uit. The Tempest heeft hij weten om te toveren tot een zeldzaam slaapverwekkend stuk tribaal klankschalentheater, met slechts éém eenzaam hoogtepunt: de hoofdrol van Stephen Dillane. Een Brit, inderdaad.

The Tempest (1611) vertelt nogal wat verhalen, en dat is ook meteen het grote probleem van dit laatste stuk dat de grote Brit in zijn eentje schreef. Immers, de setting is een eiland waarop een tovenaar leeft met zijn dochter, een luchtgeest en een monster, en deze tovenaar laat een schip vol Italiaanse notabelen aanspoelen. Deze op zich niet al te dagelijkse situatie wordt verduidelijkt aan de hand van veel vertellingen, die er heel kort door de bocht op neerkomen dat de tovenaar de verbannen hertog van Milaan is die twaalf jaar op wraak op zijn broer heeft zitten broeden.

Mocht dit allemaal wat magisch overkomen, science fiction-achtig zelfs, dan klopt dat, en dat is waar de Amerikaanse acteurs met hun regisseur de fout in gaan. Denk aan het verschil tussen Star Wars en Dr Who. Star Wars is perfect uitgevoerde bloedige ernst, en Dr Who een hier en daar bewust stuntelige fantasie. Met hun fameuze gebrek aan milde zelfspot nemen Amerikanen wat onwaarschijnlijk is nog veel serieuzer dan wat voorstelbaar is en dan eindig je bij Shakespeare met wel heel erg kromme tenen.

Alleen Stephen Dillane (in het midden op de foto) heeft de juiste ironische toon te pakken. Daarmee plaatst hij Shakespeare’s magische verhaal in proporties als een mooi verhaal, en niet als Dances with Wolves deel tweeënzoveel.

Dit verhaal lees je gratis. Beloon het met een kleine donatie.

help mee

Bedrag
Persoonlijke informatie

Het net-echte acteren van de Amerikanen, daartoe aangezet door regisseur Sam Mendes, die ooit met de film American Beauty nog een fraai staaltje Britse ironie prijsgaf, past niet bij het werk van Shakespeare. Wat dat betreft toont deze Tempest vooral het falen van de overbruggingspoging aan die The Bridge Project is. Alhoewel: ik zou ook wel eens benieuwd zijn naar heel ironisch uitgevoerde werkjes van Amerikaanse iconen als O’Neill of Arthur Miller.

Eens kijken hoe dat over de grote plas valt.

Reblog this post [with Zemanta]
Goed geschreven? Met een ´like´ betaal je Facebook. Ik zou het prachtig vinden als je Cultuurpers een donatie deed.

help mee

Bedrag
Persoonlijke informatie

Dit verhaal lees je gratis. Het zou prachtig zijn als je meer verhalen mogelijk maakt met een lidmaatschap.
Instituut lidmaatschap
180 euro per jaar
Speciaal voor organisaties, bedrijven en instituten die hun lidmaatschap willen delen met hun personeel en medewerkers.
Deel inlog en adres met maximaal 10 medewerkers
25% korting op advertenties en advertorials
1 stem in de Algemene Ledenvergadering
Alle voordelen van het lidmaatschap
Een nieuwsbrief met verhalen zonder betaalmuur
Persoonlijk Jaarlidmaatschap (automatisch verlengen)
40 euro per jaar.
Voor natuurlijke personen en zzp'ers.
25% korting op advertenties en advertorials
Stemrecht in de algemene ledenvergadering
Alle voordelen van het lidmaatschap
Een nieuwsbrief met verhalen zonder betaalmuur
Maandkaart (automatisch verlengen)
4€ / maand
Voor natuurlijke personen en ZZP'ers.
Géén stemrecht in de Algemene Ledenvergadering
Bijna alle voordelen van het lidmaatschap
Een nieuwsbrief met verhalen zonder betaalmuur
Persoonlijk Jaarlidmaatschap (handmatig verlengen)
50 euro per jaar
Voor natuurlijke personen en ZZP'ers
25% korting op advertenties en advertorials
Stemrecht in de algemene ledenvergadering
Alle voordelen van het lidmaatschap
Een nieuwsbrief met verhalen zonder betaalmuur