Klassieke muziek is elitair, de meeste dirigenten en orkestleden hebben geen flauw benul wat ze aan het doen zijn en het publiek snapt er al helemaal niks van. Gesubsidieerde kunst moet toegankelijk voor een groot publiek zijn én maatschappelijk geëngageerd. Voorts ben ik van mening dat The Joshua Tree misschien wel de beste plaat ooit is. Was getekend, Hero Brinkman in HP/De Tijd. Heel slim plaatste HP/De Tijd de meest provocerende uitspraken online, en al snel kwamen de voorspelbare reacties. Brinkman snapt niks van dirigeren, hoort zelf het verschil tussen Mahler en Sibelius niet, natuurlijk zijn er wel veel mensen die met plezier naar Radio4 luisteren en ga zo maar door. Stuk voor stuk begrijpelijk. En Brinkman zal het allemaal grinnikend gelezen hebben: ha, daar gaan ze weer, al die cultuurgekkies, ze trappen er allemaal weer in. Want wie roeren zich? De liefhebbers van klassieke muziek natuurlijk. De rest van Nederland denkt, ja, dat is ook zo, het is elitair en ik snap er ook ge...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
