Sterren, daar doen wij in Nederland niet zo aan. Ons maaiveld staat divagedrag niet toe. In ons laagland krijg je een plusje als je ondanks je succes zo lekker gewoon gebleven bent. Ook al sta je in de Arena met je liedjes, zoals de Toppers, dit weekend. Hoe anders is dat in Istanbul. Daar mag je schaamteloos beroemd zijn. Zoals zangeres Candan Erçetin, die een gastoptreden verzorgde tijdens het openingsconcert van het Holland Festival in Carré op zaterdag 30 mei.

Erçetin werd aangekondigd door een van de zangeressen van de band Kardeş Türküler, die in de drie kwartier voor haar komst de zaal vol Hollandse en Turkse gasten aan de kook had gebracht. En normaal gesproken kom je dan vlot op, om het applaus in een keer mee te pakken. Zo niet Candan Erçetin. Zij liet iedereen op het toneel en in de zaal pijnlijk lang wachten op haar komst. Wetende dat na die te lange leegte de ontlading 10 keer zo krachtig zou zijn. Zo reduceerde de ster tevens het optreden van alle anderen die avond, inclusief de jonge Nederlandse ster Karsu, tot haar voorprogramma. Haar collega-zangeressen veranderden in verbeten grijnzende rivales. Muziek verbindt wat karakters scheidt. Zulke chemie is prachtig om mee te maken.

Kardeş Türküler is een apart gezelschap. Geworteld in de liberale grootstad Istanbul verwerken zij in hun repertoire invloeden uit alle minderheidsculturen in Turkije. Er klinkt muziek uit Koerdistan, Armenië, Azerbeidzjan, Thracië en Arabië. Het ensemble zelf is al even divers samengesteld. Twee vrouwen doen de pittige percussie, twee zangeressen pakken het hele scala aan best hoogstaande zangtechnieken en ondanks de exotische instrumenten als luit en ney klinkt het allemaal soepel, strak en vooral swingend wat ze doen.

Het publiek bij de opening was al even divers, zeker voor Nederlandse begrippen. Nu was de opening van het Holland Festival onder de vorige directeur Pierre Audi ook al regelmatig in Oriëntaalse sferen, maar dit keer was het frisser, moderner, minder hoogdravend en opener wat er op het toneel stond en in de zaal zat. Kan niet anders dan dat Ruth MacKenzie, Audi’s opvolgster, hiermee haar stempel krachtig op het prestigieuze festival drukt. Zij gaat de elitaire reputatie van het festival te lijf met gratis programma’s, vernieuwende elementen als een 24 hour prom en een online houseparty met bijbehorende blote gogogirls.

De elite kan wat haar betreft niet groot genoeg zijn, verklaarde zij eerder tijdens een bijeenkomst met mensen van HFYoung, het speciale jongerenprogramma van het festival. De elite is niet iets exclusiefs, maar iets waar iedereen bij moet willen horen, luidt haar statement. Welnu. Die missie is met deze opening al goeddeels geslaagd. Op het feestje na afloop heb ik slechts twee mensen gehoord die het geboden programma kwalitatief te licht vonden voor het Holland Festival.

Voor je verder leest...

Wij doen ons best om onafhankelijke en volledig professionele journalistiek over de wereld van kunst en cultuur te brengen. Journalistiek die al heel veel mensen waarderen, omdat het op zo weinig plekken nog gebeurt. We kunnen daarmee doorgaan als jij lid wordt of ons steunt met een donatie. Die bijdrage komt ten goede aan de auteur, in dit geval Wijbrand Schaap. Zo kan Cultuurpers blijven bestaan!

Bepaal onderaan zelf hoeveel je wilt bijdragen aan het werk van Wijbrand Schaap.

De rest had een uitstekende avond gehad.