Der Untergang der Nibelungen – The Beauty of Revenge van het Berlijnse Maxim Gorki Theater deed woensdag 10 juni met zijn duur van 2,5 uur – zonder pauze – een flinke aanslag op het zitvlees. Toegegeven, Wagner ruimde voor zijn versie van het middeleeuwse Nibelungenlied vier complete opera’s in en regisseur Peter Jackson wijdde drie avondvullende films aan het eveneens hierop gebaseerde epos Lord of the Rings van Tolkien, maar zij houden je de gehele tijdsduur aan je stoel genageld. Dat geldt helaas niet voor de regie van Sebastian Nübling (what’s in a name?), waarin de verveling geregeld toesloeg; gaandeweg slopen steeds meer mensen de zaal uit. Het begon mooi, met een zwarte, gedeukte Mercedes Benz prominent op een verder leeg, in het duister gehuld podium. Plotseling gaat het licht aan en stapt een aantal ongure types uit de auto, hun lichamen schokkend op het ritme van een pompende beat – een hartslag? een oorlogsdreun? Het zijn Siegfried, Koning Gunther en diens broers Hagen, Gern...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
