De IDFA kijktip van vandaag is voor een bijzondere film over een bijzondere man, Sun Mu. Dat is niet zijn echte naam, het betekent ‘zonder grenzen’. En dat is voor deze kunstenaar heel toepasselijk. Jarenlang was hij succesvol propagandakunstenaar voor het regime in Noord-Korea. Tot hij de grote oversteek waagde. Hij zwom (letterlijk!) naar de vrijheid en woont sinds de jaren negentig in Zuid-Korea. Kunstenaar is hij nog steeds, en zijn werk heeft zeker een politieke lading, naast een vrolijke, bijna naïeve uitstraling. En het gekke is, is dat hij niet verbitterd terugkijkt op zijn geboorteland.

De documentaire begint bij de voorbereidingen voor zijn tentoonstelling in China. Het is een precaire zaak, omdat China en Noord-Korea bondgenoten zijn: Sun Mu vreest voor zijn eigen veiligheid en die van zijn familie en vrienden. Er is een gerede kans dat de Noord-Koreanen hem willen executeren, en als hij gedood wordt, dan zijn familie en vrienden waarschijnlijk ook. Op een gegeven moment na de opening wordt het museum, met alle gasten erin, omsingeld. Niemand mag er meer in of uit en alle gasten worden ondervraagd. Gelukkig lijkt het met een sisser af te lopen…

Voor de veiligheid van Sun Mu moet altijd worden gevreesd, zoveel mag duidelijk zijn. Zo kan hij ook niet herkenbaar in beeld gebracht worden. Best lastig voor het onderwerp van een documentaire. Toch heeft regisseur Adam Sjoberg een mooi portret van de man gemaakt. Hij gebruikt de schilderijen om animaties mee te maken, bijvoorbeeld. Zo is niet alleen de inhoud maar ook de vorm de moeite waard.

I Am Sun Mu ging in première op het festival in de DMZ, de gedemilitariseerde zone tussen de beide Korea’s.