IDFA-special (3): Nederlandse winnaar A Strange Love Affair With Ego is intiem en grensverleggend

Even denk je dat Ester Gould met ‘A Strange Love Affair With Ego’ het onmogelijke heeft gedaan. De tijd terugdraaien. Filmen wat alleen nog maar herinnering is. Want terwijl we vernemen hoe ze haar twee jaar oudere zus Rowan altijd al bewonderde zien we iets dergelijks gebeuren in een groepje spelende kinderen op het Schotse platteland. De aanvoerder is een meisje dat blaakt van zelfvertrouwen. Voorbestemd om te bewijzen dat je ‘alles kan zijn wat je wilt’. Een meisje dat, begrijpen we, een dubbelganger van Rowan zou kunnen zijn.

Leden lezen gewoon door

(Met de betaalknop hieronder word je geen lid, maar koop je steeds losse stukken met een tegoed van onze partner Katalysis. Een echt lidmaatschap van Cultuurpers biedt meer, zoals onbeperkte toegang tot ALLE verhalen (en een nieuwsbrief).)

‘A Strange Love Affair With Ego’ is op IDFA onderscheiden als beste Nederlandse documentaire.

Het persoonlijke algemeen maken. Gould heeft daar een wondermooie manier voor gevonden die ik, voor zover ik me herinner, niet eerder heb gezien. Die ontroerende introductie met de kinderen is al een juweeltje. Het is het begin van een reeks ontmoetingen met andere vrouwen die allemaal in het middelpunt van de belangstelling staan, of dat zouden willen. Die, verlangend naar roem en erkenning, op hun eigen manier iets weerspiegelen van Rowan. Zelf is zij alleen aanwezig in de vorm van korte teksten uit conversaties met Ester.

Op een kort geacteerd fragment en een ontmoeting met een psycholoog na is dit de manier waarop Gould het verhaal van haar zus leven inblaast en tegelijk een bredere strekking geeft. Een heel vrije, originele vorm waarin de intieme persoonlijke portretten uitgroeien tot een aangrijpende impressie van hedendaags narcisme en doorgeschoten individualisme. Een ontroerende en melancholieke bespiegeling over de tragiek die op de loer ligt. Dat alles op een open manier, meer gebaseerd op verwondering dan op dichtgetimmerde opvattingen.

De jury prijst in haar rapport de ‘unieke stem van de auteur’, en ziet een grensverleggende documentaire die op experimentele maar meesterlijke wijze speelt met ideeën over de menselijke natuur.

De Speciale Juryprijs ging naar ‘A Family Affair’ van Tom Fassaert. Over dat ontregelende onderzoek naar een familiegeschiedenis, tevens IDFA-opening, is hier al eerder bericht.

Overzicht van alle prijswinnaars staat op de IDFA-website. ‘Don Juan’ van Jerzy Sladkowski sleepte de VPRO IDFA Award voor beste lange documentaire in de wacht.

[gravityform id="10" title="true" description="true" ajax="true" tabindex="0"]