De Nationale Opera & Ballet behoort tot de paradepaardjes van het Nederlandse cultuurbeleid. En terecht. Het opera- en dansgezelschap behoort net als het Concertgebouworkest en het Rijksmuseum tot de absolute wereldtop. Daar hangt een prijskaartje aan. Een fors prijskaartje. In het geval van De Nationale Opera: € 24.420.000, in het geval van Het Nationaal Ballet: € 6.950.000. Binnenkort komt er een vacature voor de directeur opera, nu is er al de vacature “stagiair(e) Algemeen Directeur”, voor drie dagen in de week, met een vergoeding van € 189. Per maand. Bruto. Met als bonus ‘een interessante plaatskaartenregeling’. Wel minimaal drie maanden beschikbaar zijn.

Lobby-agenda

Van een gezelschap op wereldniveau verwacht je uiteraard niet dat het genoegen neemt met iemand die de koffie inschenkt, notuleert en kopietjes maakt. Maar je kunt ook doorslaan. De ideale kandidaat is namelijk:

‘een stagiair(e) die ondersteunt in het vormgeven en uitvoeren van dossiers op het gebied van politiek, cultuur en media. Je kunt hierbij denken aan het doen van research en het inhoudelijke voorbereiden van dossiers, het bijhouden van een jaarlijkse lobby-agenda, het bijhouden en actualiseren van externe contacten en relaties en de algemene ondersteuning van de Algemeen Directeur en het directiesecretariaat.’

Een meer dan serieuze baan dus. Maar er niet voor willen betalen. En dat daags nadat scheidend voorzitter van de Raad voor Cultuur Joop Daalmeijer ervoor pleit om 15 miljoen vrij te maken voor zzp’ers in de cultuursector. Nadat al veel eerder velen de noodklok luidden omdat meer en meer betaalde banen noodgedwongen opgevuld moeten worden door vrijwilligers en stagiaires. Nadat vrijwel alle gezelschappen de afgelopen jaren aangaven in te moeten teren op eigen vermogen en medewerkers te overvragen.

Race to the bottom

Die bezuinigingen van Rutte I en Rutte II maakt vermoedelijk niemand ongedaan. Maar het zou het grootste en met afstand rijkelijkst gesubsidieerde huis van Nederland, dat niet in hoefde te leveren, sieren niet mee te gaan met – en te willen profiteren van – die race to the bottom.