Even een adempauze in de stress. Vandaag praat ik met Yolande Melsert. Zij is cultureel attachée van de Nederlandse ambassade in de Indonesische hoofdstad Jakarta. Vanwege de corona- is ze tijdelijk terug in . Redenn om terrug te blikken op een bewogen jaar in de verhoudingen tussen Nederland en zijn voormalige kolonie.

Beste lezer: Donaties zijn welkom!
Avatar Je kunt dit verhaal gratis lezen. Dat kan dankzij donaties van lezers. Je mag helemaal zelf bepalen wat dit verhaal je waard is.
Beloon de schrijver!

Waardeer dit verhaal!

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over!
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

is nog een jong land. Je merkt dat het nog heel erg bezig is zijn eigen dna te ontdekken. Het is mooi dat nu in Nederland de de bordjes verhangen worden. De verhalen over onze gemeenschappelijke geschiedenis worden op een andere manier verteld. Dat is daar ook zeker zo. Maar ze kijken vooral vooruit. Dat gaat zelfs zover dat ze, toen ik het koloniale verleden ter sprake bracht, zeiden: nu moet je niet een al te grote broek aantrekken, want we hebben in het verleden heel wat andere overheersers gehad dan alleen jullie.’

Luister hier naar de !

Voor je verder leest...

We hebben inmiddels al bijna 300 leden. Mensen zoals jij, met een hart voor kunst.
Word ook lid, kijk hier:

Natuurlijk gaan de toestanden hier, over de compensatie voor de totale stilval van de cultuursector in Nederland, niet aan haar voorbij: ‘Ik zie iedereen enorm hun best doen om dingen in kaart te brengen. Ik val er zelf ook onder, want het Erasmushuis krijgt van het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Het is een groot zwart gat waar we nu in kijken, als we willen weten hoe lang dit gaat duren en hoe we er uit zullen komen. In Indonesië is het simpel: daar gebeurt helemaal niks. Er is som op projectbasis wat , maar vaak is dat verhulde staatspropaganda.’

Zonder subsidie regelt de kunstwereld het in Indonesië op een andere manier: ‘Er zijn heel veel kunstenaars die in community’s samenwerken. Dan delen ze alles met elkaar. Verkoopt er één een werk, deelt hij de opbrengst met alle anderen.’

Foto bovenaan:
Nog steeds. Waardeer de auteur!
Onafhankelijke cultuurjournalistiek is nog steeds nodig. Wij doen het al elf jaar, met succes, dankzij donaties! Bepaal dus zelf wat dit verhaal je waard is en doneer!

Waardeer dit verhaal!

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over!
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.
Scroll naar top