Drie woorden staan mij voor ogen wanneer ik aan Sem Sjouke denk: ik wil ook. Als jongste van drie zonen wilde Sem wat zijn oudere broers hadden of konden. Ging de een naar buiten, zei Sem: “ik wil ook”; kreeg de ander gitaarles, Sem:“ik wil ook”; gingen de grote broers allebei met pa 's avonds naar een voorstelling, Sem: enfin je begrijpt het wel. Het viel ook niet mee de jongste te zijn, maar dat werd grotendeels gecompenseerd door de liefde van zijn ouders. Ik heb nog nooit iemand zo doodgeknu...

Je kunt nu inloggen om verder te lezen!

Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 3000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!

(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)

Word lid, of log hieronder in:

Scroll naar top