Beste lezer: Donaties zijn nodig!
Je leest dit verhaal gratis. Dat kan dankzij donaties van lezers. Zo blijven we onafhankelijk van subsidies en grote sponsors. Je kunt zelf bepalen wat dit verhaal je waard is. Je bijdrage komt rechtstreeks bij de auteur terecht!
Ondersteun deze auteur!

Laat je waardering voor dit verhaal blijken.

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

 Deze aflevering, nummer 5 alweer in een steeds beter beluisterde podcastserie, gaat het over de toekomst van het theater. Een toekomst na Corona, natuurlijk, maar ook de toekomst zoals sommige theatermakers en -journalisten die zich dromen. Marijn Lems (NRC) en Wijbrand Schaap (Cultuurpers) praten bijvoorbeeld over Milo Rau, de spraakmakende artistiek leider van NTGent (België). Die kwam een paar jaar geleden binnen bij de zuiderburen met een heus manifest.

Zo’n manifest, dat hadden we alweer een tijdje niet gezien, en Marijn praat je bij over wat we daarmee aanmoeten. In een recent interview zegt Rau bijvoorbeeld ook dat wat hem betreft critici aan de regietafel van het theater moeten aanschuiven. Wat vinden we daarvan?

Luister en huiver. Want het gaat natuurlijk ook over de macht van de criticus. En over theater na corona. Want daar is een hoop over te zeggen.

Laat weten wat je ervan vindt
Like
Love
Care
Haha
Wow
Sad
Angry

Foto bovenaan:
Milo Rau. Foto Bea Borgers

Over de auteur van dit verhaal:


Laat je waardering voor dit verhaal blijken.

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Scroll naar top