Kunsten ’92: ‘Geef het publiek per direct toegang tot musea.’

Kunsten ’92 means business.  De koepel aller koepels van de kunstsector, die door bleef polderen toen iedereen allang voor zichzelf was begonnen, is boos. En terecht. Er is deze week genoeg gebeurd om het laatste stukje vertrouwen tussen kunstwereld en overheid af te breken. Totdat er zelfs nota bene ruzie kwam over de vraag of de openstelling van sekswerk en de voortdurende sluiting van kunstinstellingen een kwade actie van Rutte was om de prostitutiesector uit te spelen tegenover de kunstsector. Enfin. Er zijn talloze vriendschappen om beëindigd, mensen ontvolgd en gecanceld. Feit blijft dat Rutte en zijn mannen te druk zijn met een nieuwe bestuurscultuur om zich om de echte cultuur te bekommeren.

Beste lezer: Donaties zijn nodig!
Je leest dit verhaal gratis. Dat kan dankzij donaties van lezers. Zo blijven we onafhankelijk van subsidies en grote sponsors. Je kunt zelf bepalen wat dit verhaal je waard is. Je bijdrage komt rechtstreeks bij de auteur terecht!
Ondersteun deze auteur!

Doneer aan deze auteur

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Tijd voor actie dus, al moeten we dat bij Kunsten ’92 altijd genuanceerd blijven zien. Men stelt:

  • Geef het publiek per direct toegang tot alle doorstroomlocaties, zoals musea, monumenten en presentatie-instellingen. Zij kunnen, net als vorig jaar, bewezen veilig open met bestaande protocollen.
  • Geef het publiek toegang tot alle podia en vertoningsplekken, met het glasheldere uitgangspunt: de basis van het maximaal aantal bezoekers per gebouw, en daarbinnen voor elke zaal afzonderlijk, is het toepasselijke 1,5 meter protocol (i.p.v. 30 personen).
  • Volg de uitgangspunten die n.a.v. de Fieldlab onderzoeken zijn vastgesteld: minimaal 50% zaalcapaciteit, loslaten 1,5 meter en voldoende gratis testcapaciteit.

2,8 miljard

En dat niet alleen. Er is namelijk becijferd dat de kunstsector alleen aan publieksinkomsten al 2, 7 miljard euro misloopt, en dat geldt dan voor dit jaar. Komt voor het najaar, als de boel weer op een kier mag, nog een kleine 800 miljoen bij.

Bij dit alles is het wel jammer dat her persbericht, gesteld in ongekend ferme taal, één belangrijk item mist, en dat is een ultimatum. Deze oproep aan het kabinet was zoveel beter geweest als er had gestaan: ‘of anders…’. Probleem is natuurlijk dat de kunstsector geen ‘of anders’ heeft.

Hoewel: ze zouden natuurlijk gewoon open kunnen gaan met zijn allen. Met alle protocollen in werking, desnoods met testjes. En dan kijken of de regering de ME op het Mauritshuis afstuurt. Of op het Concertgebouw.

Foto bovenaan:

Laat je waardering voor dit verhaal blijken.

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Over de auteur van dit verhaal:

Wijbrand Schaap

Cultuurpers heet het geesteskind dat ik in 2009 op de wereld zette. Voor ik dat deed was ik (sinds 1996) kunstverslaggever voor onder meer Algemeen Dagblad, Utrechts Nieuwsblad, Rotterdams Dagblad en GPD. Daarvoor deed ik van alles. Studeren enzo. Theater maken. Inspraakavonden notuleren. In een bandje spelen. Ik schreef - en schrijf ook voor specialistische bladen als TM, Boekman, Ons Erfdeel en De Vogelvrije Fietser. Ik help je met schrijven als je het heel lief vraagt. Ik ben getrouwd met Suzanne Brink en heb een kat die Edje heet, een pup die Fonzie heet en een hond die genoemd is naar Rufus Wainwright.