Jolanda Spoel smeedt hiphop en klassiek naadloos aan elkaar in Melomaniac. En dat is best moeilijk

Laat deze tekst voorlezen:

‘Ze komen uit twee werelden, maar werken samen naar iets wat één is. Jolanda Spoel heeft dat perfect gedaan’. Katinka Reinders, hoofd educatie van het Rotterdams Philharmonisch Orkest, is enthousiast na afloop van een van de eerste inspeelvoorstelingen van Melomaniac bij Maas Theater & Dans. Zojuist veranderde een zaal vol wat timide middelbare scholieren in een kolkende groep liefhebbers van hiphop, en ook een beetje van klassieke muziek. Hier lijkt een buitengewoon geslaagd project te zijn ontstaan, wat ingewikkelder is dan je zou denken.

In de podcast hieronder legt Jolanda Spoel, samen met hiphopdanser Remses Rafaela en trompettist Simon Wieringa uit hoe de wereld van klassiek en hiphopdans elkaar hebben gevonden. Ze hebben bijvoorbeeld heel weinig samen gerepeteerd, omdat orkestmusici heel anders werken dan dansers. Die ontwikkelen samen hun dans op de vloer, door improvisaties en uitproberen, terwijl een klassiek musicus vooral thuis oefent, en eenzelfde concert vaak maar één keer met het orkest speelt.

Uiteindelijk kwam het dus mooi bij elkaar. En staat er een dijk van een voorstelling, waar alle verschillen wegvallen. Remses: ‘Eigenlijk gaat het over passie delen. Met elkaar.’

Foto bovenaan:
Foto: Guido Bosia
Dit verhaal is mede mogelijk gemaakt door een sponsor. De inhoud is onafhankelijk tot stand gekomen. De sponsor maakt die onafhankelijkheid mogelijk. Ook een verhaal sponsoren? Neem contact op!