Zo vanaf rij negen is het net alsof je zelf tot aan je knieën in de anjers staat. De hoofden van het publiek voor mij gaan geruisloos over in een woud van stelen bekroond met roze, waar doorheen dansers als langbenige kippen voorzichtig heen en weer stappen. De vondst is geweldig: Nelken van Pina Bausch toont het paradijs als een plek waar je voorzichtig moet zijn, anders gaat het fout. De anjers... Lees verder
Ruim vier uur duurt Ça ira (1) Fin de Louis, een voorstelling van de Franse regisseur Joël Pommerat, te zien dit weekend tijdens het Holland Festival. Hij reconstrueerde de gebeurtenissen in Frankijk tussen 1789 en 1794, beter bekend als De Franse Revolutie. Wat begint als een soms moeilijk navolgbare, geanimeerde geschiedenisles loopt uit op een indrukwekkende ‘whodunnit‘... Lees verder
The Encounter, een groots opgezette solo-voorstelling van het Britse multi-talent Simon McBurney, beleefde donderdag zijn Nederlandse première op het Holland Festival. The Encounter combineert de dramatische kracht van een Hollywood blockbuster met de geslepen eenvoud van 20ste eeuws, uitgekleed, gemonteerd – noem het Brechtiaans – theater.
De voorstelling Sketches/Notebook (2013), die op 6 juni in het Holland Festival haar Nederlandse première beleeft, is virtuoos, radicaal en uiterst zachtaardig. Choreograaf Meg Stuart houdt van kleinschaligheid, ook als ze de grootste podia bezet met partners als de Volksbühne (Berlijn), Théâtre de la Ville (Parijs) of de Münchner Kammerspiele. Details winnen het van grote lijnen en spelen vaak... Lees verder
De nieuwe voorstelling van choreograaf Jan Martens, The Common People, is dit weekend in Utrecht te zien tijdens Spring. Tientallen vrijwillige performers hebben een blind date op het podium van de grote zaal van de Stadsschouwburg. Het publiek kan tussendoor in en uit lopen, een biertje drinken voor de duur van een of meerdere duetten of op het achterpodium grasduinen en kennismaken met de... Lees verder
De eer om het Utrechtse dans- en performancefestival SPRING te openen, viel dit jaar te beurt aan choreograaf Nicole Beutler[hints]Nicole Beutler (München, 1969) is choreograaf en theatermaker. Na een studie Beeldende Kunst aan de Kunstacademie (Münster en München) kwam zij naar Amsterdam voor de School voor Nieuwe Dansontwikkeling van de AHK, waar zij in 1997 afstudeerde. Haar werk bevindt zich... Lees verder
Op 30 januari kreeg choreograaf Erik Kaiel de prestigieuze Victor Award uitgereikt tijdens IPAY, een internationale beurs voor jeugdtheater in Canada, voor zijn voorstelling Tetris. “Het is een soort Buchmesse voor het jeugdtheater. Als je daar wordt opgepikt, ga je de hele wereld rond” zegt Kaiel. Kaiel (1973) werkt sinds 2003 in Nederland en produceerde tot nu toe zijn werk bij... Lees verder
Het rauwe in Something Raw kan allerlei dingen betekenen. De eerste gedachte is misschien iets ruigs, als in het effect van schuurpapier op de huid of de ravage die een olifant achterlaat in de porseleinkast. Maar ruig is een afgeleide betekenis. Rauw betekent allereerst onbewerkt en vers. Er spreekt een zekere hoop uit de combinatie van ruig en rauw: kunstenaars die als rebellen, desnoods op een... Lees verder
Drie mongolen die Mongolen spelen. Dschingis Khan, de openingsvoorstelling van Something Raw, is provocerend en consequent. Met deze voorstelling van het Duitse theatercollectief Monstertruck, of het eveneens uit Berlijn afkomstige Man Power Mix van Sheena Mcgrandles en Zinzi Buchanan, doet het festival Something Raw zijn naam eer aan. Something Raw is een festival waarin de Amsterdamse theaters... Lees verder
Zoals ik in mijn eerdere artikel over de Nederlandse Dansdagen schreef, won choreograaf Loïc Perela dit jaar de Prijs van de Nederlandse Dansdagen Maastricht. Het leverde hem 12.000 euro op om in zijn nieuwe project HASHTAG te steken. De toekenning van de prijs heeft sommige eerdere winnaars op weg geholpen (Monique Duurvoort, Joost Vrouenraets, Erik Kaiel, Muhanad Rasheed, Joeri Dubbe, Alida... Lees verder
Vanaf vandaag toert de documentaire voorstelling Tagfish door Nederland. Het Belgisch theatercollectief Berlin maakt sinds 2004 fijnzinnige theaterinstallaties, spelend op de grens van documentaire en fictie, televisie en theater, actualiteit en eeuwigheid. Tagfish gaat ogenschijnlijk over de perikelen rond de herontwikkeling van een stukje braakliggend kolenmijngebied bij Essen. Die Zeche... Lees verder
Het eerste weekend van oktober vonden in Maastricht de Nederlandse Dansdagen (NDD) plaats. Zoals Ruben Brugman al rapporteerde, worden daar voor de danswereld belangrijke prijzen uitgereikt. Maar de Dansdagen lijken vooral bedoeld ter promotie van de Nederlandse dans, meer dan dat ze een kritische evaluatie of artistieke opsteker zijn. Tijdens de Dansdagen geen pittige toespraak over de Staat van... Lees verder
Gisteravond speelde Nazmiye Oral samen met een grote groep Turkse collega’s voor de derde en voorlopig laatste keer de voorstelling Niet Meer Zonder Jou. Het is een intieme en overweldigende theaterproductie van Adelheid Roosen, Female Economy & Zina, mede geproduceerd door en opgevoerd tijdens het Holland Festival in Broedplaats De Vlugt, far west in Amsterdam-Slotermeer. Scheurend... Lees verder
‘Urbo Kune’ is esperanto voor ‘gemeenschappelijke stad’. Klangforum Wien presenteert vandaag in het Muziekgebouw 24 uur hedendaagse muziek en ideeën met als uitgangspunt de toekomst van Europa en ideeën over de ideale hoofdstad van de Verenigde Staten van Europa. Om 12:12 hedenmiddag startte de manifestatie met een onbegrijpelijk statement vanaf het dak. Burgemeester Van... Lees verder
Manger, de nieuwe voorstelling van Boris Charmatz en Musée de la Danse, geeft toeschouwers alle ruimte. Waar je je opstelt om te kijken of juist om te luisteren, naar wie of wat je kijkt en voor hoe lang, maak je zelf uit. De Zuiveringshal op het Westergasfabriekterrein, majesteitelijk leeg en galmend, zorgt voor een wonderlijke sfeer in deze voor Charmatz’ doen redelijk ruige choreografie... Lees verder
Geïnspireerd door verhalen van Borges, wiens weduwe bij de lancering van het online interactieve muziekstuk tijdens het Holland Festival aanwezig was, heeft The Book of Sand toch nog het meeste weg van een uitgebreide, hele chique videoclip. Is dat erg? “Neither the book nor sand possess a beginning or an end.” Het verhaal van Borges, waarnaar de titel verwijst, gaat over een... Lees verder
Emio Greco en Pieter Scholten repeteren hun nieuwe voorstelling Extremalism in Marseille. De twee dansgezelschappen onder hun leiding, ICKamsterdam en Ballet National de Marseille, zijn voor deze gelegenheid samengevoegd: 30 dansers op het toneel, zes auteurs en ontwerpers in de zaal en ook de ploeg technici bestaat uit Amsterdammers en Marseillais. Ze werken samen aan de grootste productie die... Lees verder
Zonder de app op je smartphone M.U.R.S. bezoeken is een uitdaging. De voorstelling van het beruchte theatercollectief uit Barcelona is een commentaar op de manier waarop mensen via allerlei gadgets ongemerkt onderdeel worden van een door internationale bedrijven gerunde SMART-society. Doe je mee of niet? Valt er eigenlijk wel wat te kiezen? Volgens Jürgen Müller, een van de oprichters van het... Lees verder
Festival Rumor 80, onregelmatig regelmatig in Utrecht op steeds drie verschillende locaties, toont aanstaande vrijdag in Theater Kikker het nieuwe werk van choreograaf Marc Vanrunxt: Real, So Real. Uitgangspunt is Three Voices, een compositie van Morton Feldman uit 1982. Een prachtige Vlaamse samenwerking van Kunst/Werk en ChampdAction. Danseres Marie De Corte en zangeres Els Mondelaers... Lees verder
Begin maart ging The Great War Machine, het nieuwe stuk van regisseur Joachim Robbrecht, in première in Theater Frascati. Een week eerder was in de Rotterdamse Schouwburg Swamp Club te zien, van de Franse regisseur Philippe Quesne. Beide voorstellingen gaan in op het huidige politieke klimaat. Waar Swamp Club uitdrukkelijk zwijgt over de wereld die het ter discussie stelt, is The Great War... Lees verder
Op het zesde PopArts festival geen buitenlandse voorstellingen. Laten de bezuinigingen zich gelden? Het festival programmeert om het jaar internationaal en dit jaar blijft het dicht bij huis. Met Nicola Unger waren er de andere Nederlandse ‘usual suspects’ als Duda Paiva en gastkunstenaars van de Ulrique Quade Company. Maar in de De Krakeling en het Ostadetheater zijn ook jonge makers... Lees verder
De kinderen stellen zich één voor één voor. Ze bouwen sets, maken muziek en spelen scènes. Er is een catastrophe op handen. Ze speculeren losjes: word het een nucleaire of biologische aanval, een vliegtuig of een raket, een tsunami of een bombardement? In Next Day, afgelopen weekend bij Theater Frascati te zien, oefenen zij op een aanval van ‘aliens’. Dat vat de boel in ieder geval... Lees verder
Choreografe Anne Teresa De Keersmaeker stuurt een alarmerend persbericht de wereld in. Naar aanleiding van de beslissing van het Brusselse theater De Munt/La Monnaie om geen dans meer te programmeren, vraagt zij zich af of Rosas nog wel welkom is in Brussel. “Het bericht dat de directie van De Munt alle dans schrapt, vervult mij met ongeloof. Historisch gezien maakt dans deel uit van de opdracht... Lees verder
5:Echo, de meest recente productie van choreografe Nicole Beutler, is een curieuze voorstelling. Alle aandacht gaat uit naar twee fameuze pioniers van de Nederlandse dans in de jaren 60 en 70: Ellen Edinoff en Bianca van Dillen. Toch laat Echo vooral zien hoe onmogelijk (en misschien ook wel onwenselijk) het is om vergane glorie te willen doen herleven. Danseres Kelly Hirina wordt nooit Ellen... Lees verder
Danseres en choreografe Truus Bronkhorst instigeerde een samenwerking tussen het Antwerpse Kunst/Werk en het Tilburgse T.R.A.S.H. Het dubbelprogramma en duet combineert choreografiën van Marc Vanrunxt en Kristel van Issum. Ende der Zukunft is een wonderbaarlijke enscenering van gapende kloven geworden: van tijd van leven, van artistieke ervaring, maar vooral ook van artistieke opvatting... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.