Tien jaar na zijn dood blijkt Karel Appel tijdlozer dan je met alleen Cobra in het achterhoofd zou denken. Dat is te zien op een groot en indrukwekkend retrospectief in het Gemeentemuseum Den Haag. Daar prijkt het oeuvre van een zeer veelzijdig kunstenaar, die zich tot op hoge leeftijd bleef ontwikkelen. Een impressie van de tentoonstelling in aanbouw.
Tekeningen Naast schilderijen zijn op de tentoonstelling sculpturen en tekeningen te zien. De tekeningen tonen dat Appel lang niet zo impulsief werkte als hij wel wilde doen voorkomen ('ik rotzooi maar wat aan'). Zo zijn van verschillende schilderijen voorstudies te vinden.
Links: Zonder titel (1997), rechts Japanese Landscape no. 1 (Sag zum Abschied leise Servus) (1997)
Diversiteit: sculptuur Ruim een halve eeuw zit er tussen Olifantenkop (1948) en De ongewenste dynamische sprong in de geluidloze ruimte van het paard (2000). Het laatste staat op de zaal die Appel belicht als, jawel, filosoof.
Diversiteit: naakten en portretten Ande...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
