Moeders en dochters: bestaat er een inniger band? Hun levens liggen in elkaars verlengde. Moeder trekt het spoor dat haar dochter later ook zal bewandelen. Ze is een vriendin, op wie altijd kan worden teruggevallen. Maar onderhuids woedt een verstikkende machtsstrijd, waarin ze elkaar vasthouden en belagen. Jaloezie en concurrentie knagen aan de huiselijke idylle. Ontsnappen kan niet. Het is een... Lees verder
Geen oorlogsverschrikkingen of folterende vluchtelingenproblematiek vanavond 5 november, maar onverwacht intiem worden op het toneel met een vreemde vrouw. Dat kan je overkomen tijdens Dancing on the Edge. Het sympathieke, tweejaarlijkse festival met artiesten uit het Midden-Oosten en Noord-Afrika is tot en met 14 november in diverse steden te zien. Ooit begonnen door rasondernemer en danser Gary... Lees verder
In de coulissen van het Nederlands Dans Theater staat de nieuwe generatie dansmakers klaar. Medhi Walerski en Johan Inger zijn beiden oud-danser van het gezelschap en maakten er al eerder stukken. In het programma Shearing the Wolves van NDT2 verrassen zij elk met een wereldpremière vol intense, pure dans. Daarbij vergeleken valt een ouder werk van huischoreografen Sol Léon en Paul Lightfoot door... Lees verder
Zoals ik in mijn eerdere artikel over de Nederlandse Dansdagen schreef, won choreograaf Loïc Perela dit jaar de Prijs van de Nederlandse Dansdagen Maastricht. Het leverde hem 12.000 euro op om in zijn nieuwe project HASHTAG te steken. De toekenning van de prijs heeft sommige eerdere winnaars op weg geholpen (Monique Duurvoort, Joost Vrouenraets, Erik Kaiel, Muhanad Rasheed, Joeri Dubbe, Alida... Lees verder
Met Henry van Itamar Serussi maakt Scapino Ballet Rotterdam een spannend statement. De kickoff van het jubileumseizoen is namelijk geen oubollige terugblik op 70 jaar dansgeschiedenis, maar staat midden in het heden en kijkt vooruit. Scapino doet dat met een relatief onbekende choreograaf die zijn eerste avondvullend werk levert, in een ongebruikelijke dansstijl. Mars Helemaal onbekend is de... Lees verder
Het eerste weekend van oktober vonden in Maastricht de Nederlandse Dansdagen (NDD) plaats. Zoals Ruben Brugman al rapporteerde, worden daar voor de danswereld belangrijke prijzen uitgereikt. Maar de Dansdagen lijken vooral bedoeld ter promotie van de Nederlandse dans, meer dan dat ze een kritische evaluatie of artistieke opsteker zijn. Tijdens de Dansdagen geen pittige toespraak over de Staat van... Lees verder
Twee choreografen die onderzoeken hoe een danser en het oog van het publiek op elkaar inwerken. Dansmakers die rammelen aan de gangbare ideeën over identiteit en seksualiteit. Kunstenaars die ons confronteren met de dromen over perfectie en glamour waar reclame en marketing ons mee opschepen. Het beroemde Cullberg Ballet maakte een opvallende keuze door choreografieën uit te voeren van de... Lees verder
Emio Greco en Pieter Scholten repeteren hun nieuwe voorstelling Extremalism in Marseille. De twee dansgezelschappen onder hun leiding, ICKamsterdam en Ballet National de Marseille, zijn voor deze gelegenheid samengevoegd: 30 dansers op het toneel, zes auteurs en ontwerpers in de zaal en ook de ploeg technici bestaat uit Amsterdammers en Marseillais. Ze werken samen aan de grootste productie die... Lees verder
Terwijl Amsterdam jarenlang sukkelde met een plan voor een Danshuis, openen in december de Chassé Dance Studios hun deuren. De voormalige Chassékerk is omgetoverd tot een multifunctioneel centrum met 8 professionele dansstudio’s, 45 hotelkamers, een gymzaal in de nok, en een grand café. Lenny Balkissoon, ex-danser en acteur (Zeg ‘ns Aaa) financierde, ontwierp en organiseert de bouw... Lees verder
Een jaar geleden overleed een van Nederlands meest legendarische danseressen: Ellen Edinoff. Ze danste voornamelijk in de jaren zestig en zeventig maar er hing altijd een zweem van grootsheid en mysterie rond haar en haar man, choreograaf Koert Stuyf. Nu is een fonds in oprichting bij het Prins Bernhard Cultuurfonds om jonge dansers en makers van eigentijdse dans te ondersteunen. 5 redenen waarom.
Het gaat helemaal niet zo goed met de danskunst, zegt men. Ik sprak een dansmarketeer die me vertelde dat de zalen vaak maar voor een kwart vol zitten. En dat geldt dan ook voor dansmakers die een Oscar voor de dans hebben gewonnen. Waar wel veel publiek op afkomt, zijn sprookjes. En Isabelle Beernaert.
Wat verklaart het succes van deze Belgische choreografe?
Is avant garde dans niet te hoogdrempelig? Is het nog wel levensvatbaar in deze barre culturele tijd? I Like To Watch Too wil dit misverstand uit de weg ruimen. Het festival brengt experimentele dans dichter bij het publiek dan ooit.
Mannnen en vrouwen samen op de dansvloer, het is in grote delen van de moslimwereld nog steeds verboden. Twee jaar geleden stond de dansvoorstelling ‘Nya’ op het Holland Festival, een stuk geschreven op de huid van negen Algerijnse dansers, merendeels B-Boyz van de straat, maar ook de zoon van een balletlerares uit Algiers deed mee. Dit jaar keerden de Franse choreograaf Abou Lagraa... Lees verder
De documentaire ‘Inside Envelopes’ van Shelly Kling rekent af met het brave imago dat de dans zichzelf oplegt. ‘The Dry Piece’ daarentegen is een voorstelling die verder gaat dan provocatie en verleiding met naakt. Een
Fransien van der Putt zag samen met choreograaf en dansfilm-maker Angelika Oei vijf nieuwe Nederlandse dansfilms tijdens Cinedans. Het resultaat is soms veelbelovend. De films ontstegen alle het niveau van de visuele gimmick. Daarvoor in de plaats komt een worsteling met fictie en fysieke geloofwaardigheid.
,,Je zou denken: de vrouw is geëmancipeerd. Maar men verlangt weer naar de clichés en vooroordelen over de vrouw uit de jaren vijftig. Als je je supervrouwelijk kleedt, word je nagefloten als een hond. Maar hoe moet
PUNCH! is een fantastisch festival. Het laat zien hoeveel moois, nieuws en verrassends er ontstaat als de grens tussen dans en performance wordt opgeheven. PUNCH! bevordert een verfrissende kijk op de wereld en schudt vastgeroeste interpretaties los. De jonge dansmakers en performers laten een enorme originaliteit en creativiteit zien, waar je niet alleen met plezier naar kijkt, je gaat er zelf... Lees verder
I Like To Watch Too: overvloed aan voorstellingen laat zien dat dans en performance krachtig aansluiten op de moderne maatschappij. De danspasjes regenen je tegemoet, nog voordat je Paradiso bent binnengegaan. Tim Boerlijst tapdanst op de stoep. Dit aanstekelijke welkom trekt de bezoeker meteen in de sfeer van ‘I Like To Watch Too’. Dit festival laat dans en performance van zijn meest energieke... Lees verder
Elf palen zijn sfeervol verlicht als in een nachtclub. Danseressen komen binnen en begeven zich naar hun werkplek. Ze zullen in een twee uur durende shift rondjes lopen om hun paal. Ze zijn niet de enigen: ook publiek begint te lopen, richting de uitgang. Toch zijn de duizeligmakende herhalingen van de hardwerkende dames effectief. Het transcendentale minimalisme zal echter omslaan in een... Lees verder
Europe in Motion is een reizend talentontwikkelingsprogramma en fungeert als ‘battleground’ en plek van ontmoeting voor jonge choreografen. Wat urgent is in dans, wordt een week lang besproken om dansmakers te stimuleren in hun artistieke ontwikkeling. Deze tweede editie, met partners Dance4 (Nottingham), iDans (Istanbul) en Imagetanz (Wenen), eindigt in Utrecht. Op Springdance was eerder... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.