Meteen naar de inhoud

fountainhead

ITA is een hopeloze naam voor een kunsthuis. Maar een alternatief is er niet voor het Amsterdamse stadstheater

  • 3 min leestijd

Toneelgroep Amsterdam en Stadsschouwburg Amsterdam gaan samen verder als ‘Internationa(a)l Theater Amsterdam’ (ITA). Niet te verwarren met het net niet opgeheven Internationaal Danstheater Amsterdam. De naam ‘ITA’ vind ik nogal kil. Misschien even kil als Toneelgroep, maar daar zat tenminste nog het woord ‘groep’ in.… 

‘Was Couperus 10 jaar later geboren, had hij al die verpakking niet nodig gehad’

  • 6 min leestijd

Regisseur Ivo van Hove koos de ‘boeken der kleine zielen’ cyclus als slot van het Couperusdrieluik bij Toneelgroep Amsterdam. Eerder regisseerde hij ‘Stille Kracht’ (2015) en ‘De dingen die voorbijgaan’ (2016). Dramaturg Koen Tachelet bewerkte Couperus’ Magnum Opus voor het theater. De boeken ‘De kleine zielen’,… 

De 10 theatervoorstellingen die je eigenlijk had willen zien in 2014, al moest je voor de helft Amsterdam uit

  • 3 min leestijd

Het regent jaarlijstjes en wij doen vrolijk mee. Net zo subjectief als iedereen, niemand ziet immers alles, en over smaak valt altijd van mening te verschillen. Natuurlijk, ook in deze lijst veel voorstellingen in of vanuit de Randstad, maar de helft was nog niet daar te zien. En alle genres door elkaar. Als het maar theater is. Met als enige beperking: geen reprises, excuses Ring en Lohengrin (DNO), Johannes-Passion (NRO). En geen dans, want daarvoor is onze partner danspubliek

Toneel over kunst: doen of niet doen? Ivo van Hove en Sallie Harmsen vinden van wel.

  • 9 min leestijd

Bij het Nationale Toneel gaat 8 november 2014 Blauwdruk voor een nog beter leven in première, dat onder andere de positie van kunstenaars in de maatschappij behandelt. Een thema dat ook voorkwam in hun recente Tasso, en in het succesvolle The Fountainhead van Toneelgroep Amsterdam.… 

Matthias Mooij (1976-2014): een carrière die er had moeten zijn.

  • 2 min leestijd

Hij had een belangrijk regisseur kunnen worden, maar was op de verkeerde tijd, op de verkeerde plaats. Uiteindelijk heeft zijn ziekte Matthias Mooij dodelijk dwarsgezeten. Gisteren overleed deze nog jonge theatermaker aan longkanker, dik anderhalf jaar na de première van zijn eerste grote-zaalproductie: Mogadishu. Met die voorstelling, van een stuk geschreven door de Engelse schrijfster Vivienne Franzmann, zette Mooij een nieuwe toon in het theater: niet langer greep hij terug op in het theater vertrouwd, vooral Duits en Oostenrijks repertoire, maar koos hij voor Britse auteurs.

Muziek zien (en niet horen?)

  • 11 min leestijd

Vanwege mijn fascinatie voor de complexe relatie tussen luisteren en kijken, besloot ik drie voorstellingen tijdens het recente Holland Festival te bezoeken en te ervaren wat er gebeurde als ik probeerde oren en ogen in gelijke mate de kost te geven. De eerste was “Delusion of the Fury” (1966) van de Amerikaanse componist Harry Partch, de tweede een concertante uitvoering van Philip Glass’ opera “The CIVIL warS” (1983), de derde een uitvoering van Franz Schuberts “Die Winterreise” (1827) waarbij vierentwintig korte films van de Zuid-Afrikaanse kunstenaar William Kentridge werden vertoond.

Ayn Rand spookte al in 2006 door het Nederlandse theater.

  • 4 min leestijd

Ivo van Hove heeft niet alleen een toneelstuk gemaakt op basis van Ayn Rands ideeënroman The Fountainhead. In 2006 wilde de artistiek leider van Toneelgroep Amsterdam er zelfs een heel nieuwe inrichting van het toneelbestel op baseren. 8 jaar later kunnen we constateren dat alleen de negatieve kanten van Van Hove’s visioen zijn gerealiseerd.

7 verwarrende redenen waarom de toneelversie van The Fountainhead rammelt, maar u toch moet gaan.

  • 5 min leestijd

Weer actueel, nu Toneelgroep Amsterdam de voorstelling herneemt, mijn recensie uit 2014. Deze week ging de toneelbewerking van The Fountainhead in première. Het boek is verschrikkelijk, de voorstelling rammelt, de acteurs winnen maar nipt. De inhoud schept echter nog meer verwarring en dat is de reden waarom ik u niet zal tegenhouden om te gaan kijken. En Hans Kesting natuurlijk. Ik zet het even op een rijtje.

Subsidie gaat vooral naar de rijken. Dankzij de bezuinigingen.

  • 3 min leestijd

Nederlandse musea betalen niet voor de kunst die ze presenteren. Kabelmaatschappijen steken geld van schrijvers in eigen zak. Nieuwe journalistieke platforms verspreiden zonder toestemming en zonder betalen het werk van kleine zelfstandigen. Bibliotheken gaan dicht, en worden vervangen door particuliere bibliotheken of schoolbibliotheken.