Hoeveel duisternis kan een theaterbezoeker aan? Alize Zandwijk test het met ‘Hondsdagen’.

Beppe Costa. Wie kent hem niet. En wie zou niet zonder een minuut na te denken naar een voorstelling gaan waar hij in meespeelt? De kleine Italiaanse muzikale duizendpoot is immers in staat om harten te veroveren met zijn muziek. En met zijn aanwezigheid. Welnu. Regisseuse Alize Zandwijk moet hebben gedacht: dat beeld gaan we deze herfst eens helemaal anders doen. En dat heeft gewerkt. Ze maakte met de voorstelling 'Hondsdagen' haar zwartste voorstelling ooit. En daar heeft die lieve Italiaan helemaal niets aan kunnen veranderen. Hondsdagen is een voorstelling die niet vanuit een vastomlijnd script is ontworpen: met de acht spelers werd tijdens de repetitieperiode geïmproviseerd rond het thema 'vernedering'. Dat thema hebben ze zo goed weten te treffen dat de voorstelling op veel momenten te pijnlijk is om naar te kijken, zoals bijvoorbeeld wanneer een jonge vrouw keer op keer aangerand wordt en haar 'help me!'-kreten onbeantwoord blijven. Ook door ons op de tribune. En dan zijn er na...