Zo van dichtbij, en zo klein bezet als bij La Petite Bande, komt Bachs Johannes Passion op een heel aparte manier binnen.

Gerlinde Sämann Ik ben geen kenner van de uitvoeringspraktijk van Bachs Johannes Passion en ken dat andere stuk, de Mattaheus Passion, vooral van een paar tv-fragmenten en verregaande bewerkingen zoals die bij Platels Pitié. Verwacht van mij dus geen oordeel over hoe goed de versie was, die op 5 april 2011 in het Concertgebouw te zien en te horen was, in verhouding tot andere versies die in deze paastijd overal en nergens opduiken. Ik kan slechts afgaan op deze ene ervaring. En die was voor deze leek  indrukwekkend, al was het niet op een manier die ik verwacht had. De versie die ik meemaakte is gemaakt door het ensemble 'La Petite Bande', onder leiding van de Belgische dirigent en violist Sigiswald Kuijken. Dat ensemble bestaat uit het absolute minimum aan instrumenten: zes strijkers (viool tot cello en bas), vier houtblazers en een orgel en een luit. De zangers zijn met zijn achten, allen solist, en zij nemen ook de twee koren voor hun rekening. En daarmee hadden we de eerste verrass...