Ik ga op 7 mei 2014 in Parijs praten met Peter Brook. Voor mensen die theater hebben gestudeerd is dat iets heel bijzonders. De man schreef ooit een heel overzichtelijk en handzaam boekje dat bij alle theatermensen in de kast staat: The Empty Space. Maar hij was ook de regisseur van voorstellingen waar meer mensen bij geweest zijn dan er ooit stoelen waren. Ofwel. Op feestjes is het durven of kunnen zeggen dat je wel eens bij een voorstelling in Les Bouffes Du Nord bent geweest, of negen uur in een steengroeve bij Avignon hebt gezeten, een manier om in ieders achting te stijgen. Shakespeares ‘Tempest’ regisseerde hij vele malen tijdens zijn carrière, omdat hij steeds maar niet de juiste toon wist te vinden om dit stuk alle eer te bewijzen. Al die uitvoeringen waren overigens prachtig, onmisbaar en totaal anders.

Peter Brook is al een legende voor hij doodgaat, en dat is maar weinigen gegeven. Nu is hij 89. Niet eens breekbaar, nog steeds vitaal. Hij komt naar het Holland Festival en ik mag vooraf gaan kijken naar zijn voorstelling ‘The Valley of Astonishment‘. Misschien wel de laatste voorstelling die hij ooit maakt, maar misschien ook niet.

Ik mag de dag erna met Peter Brook spreken, en daar maak ik me nu dus al zorgen over.

Wat vraag je aan een god? Kom ik überhaupt uit mijn woorden? En wat gaan die andere twee journalisten vragen, die bij het interview aanwezig zijn? Moet ik de slimste zijn? De domste?

Tijd om jou in te schakelen. Wat wil je weten van Peter Brook? Wat zou jíj hem vragen als je hem mocht interviewen? Stel je vraag in de comments hieronder, en ik kijk of ik hem durf te stellen. En of ik hem mag stellen van mijn collega’s.  

Voor je verder leest...

Wij doen ons best om onafhankelijke en volledig professionele journalistiek over de wereld van kunst en cultuur te brengen. Journalistiek die al heel veel mensen waarderen, omdat het op zo weinig plekken nog gebeurt. We kunnen daarmee doorgaan als jij lid wordt of ons steunt met een donatie. Die bijdrage komt ten goede aan de auteur, in dit geval Wijbrand Schaap. Zo kan Cultuurpers blijven bestaan!

Bepaal onderaan zelf hoeveel je wilt bijdragen aan het werk van Wijbrand Schaap.

14 REACTIES

  1. Wordt het niet steeds moeilijker, in deze door de nieuwe media overspoelde technocratische wereld, om momentum te voelen bij een theatervoorstelling? Wat doet iemand besluiten om juist een theatervoorstelling te gaan zien, voelt u ook dat die verhouding met het publiek stroever is geworden? Hoe moet de theatermaker die veranderingen constructief verwerken?

  2. Mijn vraag zou zijn: wat vind je van al die ego’s die alles maar op FB plempen en dan serieus denken dat anderen dat interessant vinden.

Comments are closed.