Op 25 november start de kaartverkoop van de eerste vier voorstellingen van het 79e Holland Festival. A Trial – after An Enemy of the People van de Braziliaanse regisseur Christiane Jatahy en acteur Wagner Moura is een hedendaagse adaptatie van Henrik Ibsens Een vijand van het volk. Deze voorstelling is een speciale samenwerking tussen het Holland Festival, Festival d’Avignon en Edinburgh... Lees verder
Anne Teresa De Keersmaeker en Solal Mariotte dansen Brel in Avignon: ‘Geen middenweg, maar radicaal en extreem.’
Een zonovergoten pleintje, op het heetst van de dag. Doodstil is het, tijd voor een dutje. Maar dan, zie, in het zinderende middaglicht danst een meisje, ze draait rondom haar as, rond en rond, alsof haar leven ervan afhangt. Jacques Brel, hij bezong de danseuse. Vrouwen van twintig jaar, dertig, zeventig wel, dansend, zonder iets te zeggen, een geliefde die glimlacht terwijl ze danst –... Lees verder
Kom maar door met die braderie! 7 vaststaande feiten die een steeds jonger festival Boulevard uniek maken.
Theaterfestival Boulevard is elk jaar weer een hoogtepunt van de festivalzomer. Omdat er geen drempels zijn en omdat het de ongedwongen sfeer van de stad in alle vezels met zich meedraagt. Maar het gaat zelfs nog een stapje verder. Hier mijn zeven leermomentjes: 1: Boulevard is toegankelijker dan de stad zelf Sommige mensen vinden het op het hysterische af, maar ik kan er niet anders dan... Lees verder
‘Ik heb er geen enkel probleem mee als toeschouwers Anthony en Cleopatra willen zien. Maar voor mij gaat het over iets anders.’ Tiago Rodrigues schrijft theater voor dansers.
Anthony and Cleopatra is precies het soort repertoirestuk waar mensen tijdens het Holland Festival, of elk ander prestigieus podium, naar uitkijken. Regisseur en schrijver Tiago Rodrigues weet die grootse verwachting niet zozeer te onttakelen, als wel naar de intimiteit van een duet en een spel met uiterst elementaire theatergestes terug te brengen. Zijn twee acteurs zijn dansers, een ervaren... Lees verder
Alvast een paar redenen om naar @tfboulevard in Den Bosch te komen, begin augustus.
Als het weer het een beetje houdt, wordt de komende editie van Theaterfestival Boulevard de meest tropische uit de geschiedenis. De slimmen onder ons, die dit jaar kozen voor een staycation in West-Balkonië, kunnen hun culturele hart ophalen in Den Bosch. Niet voor niets regelmatig ‘Het Avignon van Nederland’ genoemd. Theaterfestival Boulevard pakt in 2018 uit met een werkelijk overdonderend... Lees verder
Het Mirakel van Basel: ‘JA!’ zei het klootjesvolk in 1967 per referendum massaal tegen de aankoop van twee dure Picasso’s.
Dit is een buitengewoon verhaal over crowdfunding avant la lettre en een stedelijk ‘klootjesvolk’ dat nu eens niet per refendum tégen geld smijten naar moderne kunst stemt. In Zwitserland nota bene. Kunstmuseum Basel maakte er een kleine, fijne, indringende expositie over, nog te zien tot 18 augustus, 2018. Ideaal voor een tussenstop op weg naar Italië. Als je toch even in de Rijn... Lees verder
Het laatste Holland Festival van Ruth Mackenzie belooft zomaar een van de spannendste te worden
Hier is die. De enige echte interactieve Cultuurpers Holland Festival Special. Een special die de afgelopen maanden al werd ingezet, en die de komende maand nog verder gaat worden aangevuld. Tijdens het festival hebben we regelmatig recensies en reportages, en podcasts. Elke week verschijnt een nieuwe editie van deze Special. Op maandag. En dan kun je je ook nog via e-mail abonneren op de... Lees verder
Regisseur ‘Saigon’ (@hollandfestival) zoekt extreme emoties op: ‘Ik wil geen afstand meer tussen het verhaal en het publiek.’
‘Nooit, nooit zou ik een voorstelling maken over mijn moeder, of over mezelf. Jamais.’ Caroline Guiela Nguyen, kind uit ‘een huwelijk tussen een Vietnamese moeder en een ‘pied-noir” (Algerijnse koloniaal) is niet van de persoonlijke verhalen. De theatermaakster veroverde vorig jaar de harten van het publiek op het Festival van Avignon met de voorstelling Saigon. Dit... Lees verder
Peter Brook: alles in het universum kan buitengewoon zijn.
Begin jaren 90 zit ik in een kleine zaal in The National Theatre in Londen. Voor de voorstelling begint vraagt iemand op het toneel of je de bezoekers naast je wilt begroeten. Dat zorgt direct voor een andere, intiemere dynamiek in de zaal. Op een strak toneel met slechts enkele attributen staan vier acteurs en een Arabische musicus. Yoshi Oida uit Japan, Sotegui Kouyaté uit Burkina Faso, Maurice... Lees verder
Waarom het goed is dat het Holland Festival de focus op Afrika zet, en niet kiest voor een enkele artistiek leider.
William Kentridge en Faustin Linyekula. Onthoud die namen, als je niet al kende, want ze gaan het komende jaar het gezicht van Nederland mede bepalen. Ze zijn door het Holland Festival aangesteld als ‘associate artist’. Hiermee zet het festival het fenomeen ‘artistiek leider’ buiten de deur. Een noodzakelijke keuze in een tijd waarin de prijs voor dat soort figuren sneller... Lees verder
Zo kom je nooit meer Den Bosch uit (waarom vakantie in eigen land leuk kan zijn)
Graag je interpretatie van de blik van de covergirl op het programmaboek van Theaterfestival Boulevard. Het kan projectie zijn, maar ik zie een lichtelijk overweldigde vertwijfeling in die ogen, waarvan de wenkbrauwen zijn vervangen door twee ludiek geplaatste bogen van de Sint Jan, daarboven: Den Bosch on my mind. Waar te beginnen, vooral. In het boek vooral overvloed. Glashelder vormgegeven... Lees verder
Danse de Nuit in de Bijlmer: ‘Natuurlijk willen we de publieke ruimte beïnvloeden.’ #HF17
Boris Charmatz was gedurende vele edities van het Holland Festival te gast met indrukwekkende, provocerende, maatschappelijk geëngageerde, fijnzinnig gecomponeerde en conceptueel sterke dansvoorstellingen: Aatt enen tionon en Con forts fleuve (beide in 2001); 50 years of dance (2010), Enfant (2011) en Manger (2015). Zijn nieuwste choreografie, danse de nuit, ging vorig jaar september in Genève in... Lees verder
Amsterdam heeft het niet meer: nu ook topper van Stedelijk Museum weg
Bart Rutten wordt de nieuwe artistiek directeur van het Centraal Museum in Utrecht. Bart Wie? Bart best een belangrijk figuur. Bart Rutten was de man achter een paar grote blockbusters in het Stedelijk Museum van Amsterdam. Dat hij na Malevich en Matisse naar Utrecht gaat zegt veel over het goede werk van zijn voorganger Edwin Jacobs. Het zegt nog meer over wat er mis is in de Amsterdamse... Lees verder
Theaterfestival Boulevard: Niet het Avignon, maar het Berlijn van Nederland?
Er zijn veel redenen om niet op vakantie te gaan. Het kost geld, je komt gestresster terug dan je ging, het eten deugt niet, het kost tonnen CO2 en het vergroot het onderlinge begrip tussen landen ook al niet. Reden genoeg dus, om gewoon hier te blijven en van de vrije tijd te genieten die je van de baas, of van jezelf, als je zzp’er bent, gekregen hebt. Zonder afgeblaft te worden door... Lees verder
Ik deelde het bed met een actrice, en heel even was de wereld stiller
Een bekentenis. Het kan niet anders. Dus: ja. Ik lag tussen smetteloos witte lakens in een comfortabel bed met actrice Lina Issa en het was mooi. Ze fluisterde me zachte woordjes in het oor, legde een hand op mijn hand en het was heel stil om ons heen. Dankzij dat fluisteren viel het geluid van de grote stad weg. Trams maakten plaats voor een enkel vogeltje. Na tien minuten zei ze ‘tot... Lees verder
Tour de France met strijkstok
Voor de zesde keer in zijn geschiedenis start de Tour de France in Nederland: op zaterdag 4 juli beginnen de wielrenners onder de Dom in Utrecht aan hun drie weken durende uitputtingsslag . Een dag eerder trapt het Britten Jeugd Strijkorkest zijn eigen Tour de France af, in vestigingsplaats Zwolle. In één week tijd geven de jonge musici zeven concerzten in La douce France, van de Jardin du... Lees verder
Toneel over kunst: doen of niet doen? Ivo van Hove en Sallie Harmsen vinden van wel.
Bij het Nationale Toneel gaat 8 november 2014 Blauwdruk voor een nog beter leven in première, dat onder andere de positie van kunstenaars in de maatschappij behandelt. Een thema dat ook voorkwam in hun recente Tasso, en in het succesvolle The Fountainhead van Toneelgroep Amsterdam. Staat het onderwerp ‘kunst’ weer op de toneelagenda door de veranderde cultuurpolitiek van de afgelopen... Lees verder
Legendarisch regisseur Peter Brook (89): Theater is het akkertje dat aan mij gegeven is
De vallei van verbijstering. Veel mooier komen titels niet, dan die van ‘The Valley of Astonishment’. Het voorlopig laatste toneelstuk van de theaterlegende Peter Brook komt naar Amsterdam. Het Holland Festival gaf mij en twee journalisten van respectievelijk Parool en NRC, de gelegenheid om met de bij leven al legendarische regisseur te praten. Best bijzonder, want de man die een... Lees verder
Je mag 1 vraag stellen aan theaterlegende Peter Brook, wat ga je vragen?
Ik ga op 7 mei 2014 in Parijs praten met Peter Brook. Voor mensen die theater hebben gestudeerd is dat iets heel bijzonders. De man schreef ooit een heel overzichtelijk en handzaam boekje dat bij alle theatermensen in de kast staat: The Empty Space. Maar hij was ook de regisseur van voorstellingen waar meer mensen bij geweest zijn dan er ooit stoelen waren. Ofwel.
‘Shéda’, een krankzinnige chaos met een glimpje genialiteit @hollandfestival
Als al na het eerste kwartier de helft van de middenrij de zaal uitvlucht, en je kijkt op je horloge, en je denkt, mijn god we moeten nog ruim vijf uur, dan is er iets grondig mis met de voorstelling. ‘Shéda’, van de Congolese theatermaker Dieudonné Niangouna, is een krankzinnige bak chaos van onsamenhangende tirades. Aan één stuk door schreeuwend gedeclameerd door twaalf hyperactieve... Lees verder
Een wereld van vreemde wonderwerken waar niks klopt waardoor alles klopt
Einstein on the beach: een vijf uur durende minimalistische opera zonder plot, zonder pauze. Een opera met een welhaast mythische status, met beelden die uitgegroeid zijn tot theatericonen, maar die vrijwel niemand daadwerkelijk heeft gezien.
Enfant terrible Boris Charmatz legt vinger op zere plek met confronterende choreografie over het ongrijpbare kind
Met enfant snijdt choreograaf Boris Charmatz een moeilijk thema aan: hoe gaan we als volwassenen om met onszelf, en hoe gaan we om met kinderen? Charmatz haakt in op de Franse filosoof Lyotard die zich boog over ‘het onmenselijke’ van volwassenen en die in kinderen echte mensen zag. Het huidige beeld over lichamelijk contact met kinderen is verwrongen en het is dat lichaam dat altijd centraal... Lees verder
Zo zachtaardig en intelligent als er met de zeer jonge dansers wordt omgesprongen, zo wild zijn vaak de reacties op ‘Enfant’ van Boris Charmatz #HF12
De jeugd roept tegenwoordig vooral de gedachte aan gevaar op. De maatschappij heeft last van een verwrongen ideaalbeeld dat echte kinderen weinig speelruimte laat. Uiteindelijk komen die dan ook in opstand in Enfant. Maar tot die tijd hebben de hele jonge performers toch vooral de rol van bijzet of sluitstuk, aanvulling op of extensie van de negen volwassen dansers. De nieuwe grotezaalproductie... Lees verder
5 uur durende marathon Romeinse Tragedies favoriet bij toeschouwers Toneelgroep Amsterdam
We waren er wat mild ironisch over, maar petje af, inmiddels voor de pr-afdeling van Toneelgroep Amsterdam en de toeschouwers, die opvallend goed reageerden op de ‘kies de reprise’-actie die het gezelschap een paar weken terug lanceerde. We hebben de harde cijfers die we vreesden nooit te zullen zien. En die zijn geloofwaardig. We citeren het persbericht: Van 2 t/m 13 februari kon het... Lees verder





Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.