Op misschien wel de mooiste muziek die Strauss geschreven heeft daalt Arabella de trap af en geeft Mandryka een glas water. Hun verloving is daarmee bezegeld. Achter het liefdespaar opent zich een echter inktzwarte ruimte waarin beiden verdwijnen. Nee, in deze enscenering van Christof Loy is Arabella alles behalve de lichtvoetige Weense komedie die Strauss van zijn librettist Hugo von Hoffmansthal vroeg. Geen Rosenkavelier light, eerder het vorspiel van Scenes from a marriage. Waar in veel ensceneringen van Arabella de nadruk wordt gelegd op pracht en praal, is het decor hier beperkt tot een ingenieus verschuivende achterwand die de vertrekken in het Weense hotel toont waar de familie Waldner verblijft. Een gokverslaafde vader, een moeder die haar toevlucht neemt tot een kaartlezeres en een zusje dat uit geldgebrek als jongen door het leven moet gaan – deze stad is te duur om twee dochters te onderhouden. Keeping up appearances in de negentiende eeuw. De vader probeert wanhopig zijn o...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
