Deze maand is het twee jaar geleden dat het 14 jarige schoolmeisje Malala werd neergeschoten door een Talibanstrijder in Pakistan, omdat ze opkwam voor haar recht op onderwijs. Twee jaar later, 10 oktober 2014, kreeg Malala, nu een 16 jarig schoolmeisje, de Nobelprijs voor de Vrede. Het was niet haar eerste prijs, en ook niet haar eerste (dank) speech. Alle reden om haar retorische vaardigheden eens nader onder de loep te nemen. Allereerst de bekendste speech van Malala Yousafzai, die ze hield voor jongeren en afgezanten van de (daar zijn ze weer) Verenigde Naties. De VN speech duurt 18 minuten en de eindeloze reeks bedankjes aan familie en wereldleiders lijkt op het eerste gehoor niet het boeiendste onderdeel van deze voordracht. Maarrr....
..deze waslijst aan bedankjes is geen toeval. Wat het meest opvalt aan de stijl van Malala is dat ze een woord of frase herhaalt. Zoals ‘ fear’ of ‘ right’ of ‘dreams’.
Wat ook opvalt is dat ze schreeuwt, de volle 18...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
