Het Holland festival heeft een traditie in het combineren van film met live muziek. Of het nou de postpunk band Mogwai is bij Mark Cousins’ Atomic Cinema of een live begeleiding bij een zwijgende film, er gebeurt meestal iets magisch. Dat was zeker ook zo bij de vertoning van Der Müde Tod (1921) van Fritz Lang, begeleid door componist in focus George Benjamin. En dat lag niet alleen aan de fraaie versie van de film. De versie die we zagen is in 2016 is gerestaureerd door de Murnau Stiften te Wiesbaden. Anders dan de zwartwit versie die ik ooit in mijn studententijd zag, was deze getint zoals gebruikelijk was voor films uit die tijd. De film werd in bijvoorbeeld blauw, geel of sepia kleurbad gedoopt. De kleur had de bedoeling om de emotionele of dramatische lading van het verhaal kracht bij te zetten. Want anders dan tussentitels en tint, had een regisseur weinig middelen om de vertoning echt te kunnen sturen. Film zoals Fritz Lang het bedoeld heeft Iedereen met een orgel of triangel ko...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
