‘Afgelopen (Stille, red.) zaterdag waagden we het weer eens om bij vrienden te gaan eten, mijn man en ik. We waren het zat om het alleen maar over Corona te hebben. Toen hebben we afgesproken om een muziekavond te houden. We werken allemaal in de klassieke muziek, maar spraken af om juist géén klassieke muziek te luisteren. Het werd een avondje popmuziek uit de jaren tachtig. We hebben de hele avond op groot scherm YouTube-video’s bekeken. Het leverde mooie jeugdherinneringen op. Ik had geen moed om naar een complete Mattheus te luisteren. Dat trok ik gewoon niet.’

Avatar

Beste lezer!

We staan voor onafhankelijke cultuurjournalistiek over de onderwerpen die je steeds minder tegenkomt in de grote media. Zoals dit verhaal. Je steunt Cultuurpers door lid te worden!
Dank je wel!
Wijbrand Schaap

Willemijn Mooij heeft als zakelijk directeur van de Nederlandse Bachvereniging een bizar hectische tijd achter de rug. Voor de tweede keer in het bijna 100-jarig bestaan van de vereniging ging de Mattheus Passie in de Grote Kerk van Naarden niet door. De vorige keer was aan het einde van de Hongerwinter in 1945, toen Nederland bijna bevrijd was van de Duitse bezetting. Nu gooit een pandemie roet in het eten.

Schouders los

Voor de Bachvereniging werd al vroeg duidelijk dat 2020 wel eens een heel zwaar jaar zou kunnen gaan worden, vertelt Mooij: ‘Het stond eerst in het teken van de subsidieaanvragen voor de Rijkssubsidie en voor de gemeente Utrecht. Dat is ontzettend veel werk. Ik had dus al twee maanden als een monnik opgesloten gezeten om te schrijven. Dat was eind januari klaar. Daarna heb ik één week een time-out genomen om mijn schouders weer een beetje los te krijgen.’

Voor je verder leest...

Alleen dankzij onze leden kunnen we dit soort verhalen blijven vertellen.

Word Lid!

Willemijn Mooij, foto Simon van Boxtel

Bij terugkeer bleek corona in Nederland aangekomen. ‘Begin maart brachten we de Trauerode, heel toepasselijk achteraf, en toen merkten we het al. Het was niet zo vol als anders. We zagen dat bepaalde sponsors niet kwamen, terwijl ze wel kaarten hadden. Vanaf dat moment heb ik eigenlijk alleen nog maar op mijn hoofd gestaan.’

Dingen gingen snel. ‘De beslissing om te annuleren hebben we al op 16 maart genomen. Niets wees erop dat we na 31 maart nog konden hervatten. We kregen het ook niet meer voor elkaar omdat we veel buitenlandse musici, met name de solisten, niet meer naar Nederland kregen. We zaten toen al helemaal in de overmacht.’

‘De musici waren het eerste waar ik aan dacht.’

Goed om te weten Goed om te weten
In deze podcast vertelt Willemijn Mooij openhartig over het leven na de annulering. Een weergave van het hele gesprek verschijnt binnenkort  op de website van Culturele Zaken van de Gemeente Utrecht, ook bereikbaar via deze link: https://www.utrecht.nl/wonen-en-leven/vrije-tijd/cultuur-en-coronaperiode/verhalen-over-impact-van-coronavirus-op-cultuursector/
Zonder leden heeft Cultuurpers geen bestaansrecht. Help ons de berichtgeving over alle hoeken van de kunstwereld te blijven volhouden.

Ja, ik word lid!

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.