Het kan verkeren. In 1979 verandert Iran van een westers georiënteerde seculiere staat in een geestelijke dictatuur, waar Islamitische leiders de lakens uitdelen. Vrouwen moeten voortaan gesluierd door het leven en muziek wordt als uiterst zondig verboden. Vier decennia later richten drie vrouwen de Iranian Female Composers Association op. In Amerika, dat wel. ‘Muziek is als een drug, wie zich daarmee bezighoudt kan zich niet langer wijden aan belangrijke activiteiten. […] We moeten muziek elimineren omdat deze ons land en onze jeugd verraadt.’ Aldus Ayatollah Khomeini vlak na de machtsovername in 1979. Prompt herschrijft hij de grondwet en worden alle concerten en radio- en televisie-uitzendingen van willekeurig welke muziek uit binnen- of buitenland verboden. De Revolutionaire Garde zou zelfs invallen hebben georganiseerd om instrumenten op te sporen en vernietigen, schrijft Sara Soltani in The Power Within Music: Human Rights in the Context of Music. Verboden vruchten Soltani...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:



