Muziek is het beste live te genieten, en waar doe je dat beter dan in de trein. En dan vooral de trein die rijdt over een van de mooiste trajeten van Nederland: de IJsselvallei tussen Arnhem en Zwolle. Uitzicht op langsglijdende landerijen in plaats van de distributie- en datacenters die je elders tegenkomt. En dat er dan opeens, vlak naast je, een buitengewoon aardige jonge vrouw met haar voeten begint te stampen en keihard viool gaat spelen.
Het was, voor de niet-ingewijde passagier, best een verrassing om in een treincoupé begroet te worden door bekroond violiste Martine Velthuis, die stampvoetend het werk Dans uitvoert van Theo Loevendie. Het andere einde van de coupé werd gevuld door het Ardemus Quartet, bestaande uit vier saxofonisten die met hun muziek sfeervol aansloten bij het lome ritme van de treinreis tussen Zutphen Deventer.
Samen trillen
Afgelopen zaterdag was het alweer de vijfde Dag van de Componist, en voor het eerst waren er nu ook live concerten te genieten in de reguliere trein. Nog maar op één traject, helaas, want het zou echt leuk zijn om op veel meer plekken de vaak verloren OV-minuten te vullen met echte, door mensen aangeblazen muziek. Samen in dezelfde ruimte de lucht voelen trillen, of de vloer, als Martine Velthuis meedoet.
Of, als er dan toch meer behoefte is aan stilte in de coupé: een concert in de stationshal, zoals die ochtend in Arnhem, waar blazers uit alle hoeken van het organische gebouw naar een centrale speelplek wandelden. Het haalt je uit je dagelijkse sleur, als je tenminste niet de noise canceling op je eigen oortjes te goed hebt afgesteld. Samen naar live muziek luisteren: dat doe je op Pinkpop, maar het kan dus ook in het station van Arnhem, of Zwolle.
Niet glad
Op de Dag van de Componist gaat het om de mensen die in Nederland nieuwe muziek schrijven voor ensembles en solisten op alle instrumenten die de afgelopen millennia zijn ontwikkeld. Nieuwe muziek die (nog) geen popmuziek is, maar daar wel invloed op heeft, zoals bezoekers van The Cure op Pinkpop konden ervaren. Muziek die soms een reputatie heeft van ingewikkeld en lastig te beluisteren, maar vaak verrassend menselijk klinkt. En juist die menselijkheid mis je steeds vaker, nu je van de streamers op je oortjes geen verschil meer hoort tussen ‘echt’ of AI-gegenereerd, omdat alles inmiddels algoritmisch is gladgestreken.
Juist de treinconducteurs, die zich halverwege Dieren en Zutphen bij de muzikanten voegden, maken dat voelbaar: hier gebeurt iets echts, of je het nu meteen lekker kunt meezingen, of niet.
Volgend jaar meer treinen met live muziek dus. We hebben er musici en componisten genoeg voor.
Nederlands 
English (UK) 
Français 