We houden ons graag aan de regels. Dat is best oké, als je bijvoorbeeld in een tractor of vrachtwagencombinatie door een historische binnenstad rijdt, maar het wordt lastig als de regels zich op zekere dag niet meer aan zichzelf houden. De acteurs van de nogal fysieke theatergroep Bambie, Paul van der Laan, Jochem Stavenuiter en Tessa Jonge Poerink, hebben met de meester van de absurde... Lees verder
Uitgevers maar ook journalistiek op de korrel in voorstelling Krant
Met de voorstelling Krant wil de Nederlandse toneelmaker Joeri Vos van De Veenfabriek kritiek leveren op de grote Belgische krantenexploitanten in Nederland. Maar ook van de journalistiek wordt een weinig florissant beeld geschetst. Vos, zo liet hij tevoren weten, maakt zich ernstig zorgen over de onafhankelijkheid van de nieuwsvoorziening. Immers, Nederlandse dagbladen zoals AD, Telegraaf... Lees verder
Don’t F*ck With Artemis: Aluins wraakcomedy biedt troost in tijden van wanhoop
Qua godsdienst hebben we het slecht getroffen met één enkele oppermachtige en alwetende god die ook nog eens Liefde is. Theologen en filosofen verdienen daarom al een paar tientallen eeuwen een dikke boterham aan het verklaren van alle ellende in de wereld, waar God alleen maar liefde is. Nee. Dan de klassieke Grieken. Bij hen regeerde de vrije wil. Niet zozeer bij de mensen, maar helaas vooral... Lees verder
Club Gewalt laat diepte zien, maar niet voelen in ‘Antropoceen de musical’
Soms droom ik van een subsidiestelsel waarin kunstenaars hun wilde plannen ook echt helemaal, tot in alle extremen, kunnen uitvoeren. Of, sterker nog, verplicht zijn om dat te doen. Dat je, bijvoorbeeld, als je een musical maakt, je ook echt een live band op het toneel moet zetten, en niet een studio-opname mag gebruiken. En dat je daar dan geld voor aanvraagt en dat je dat dan ook krijgt... Lees verder
Hoe komt die voet daar? Een rauw en wreed, maar ook ontroerend verhaal van Claudio Morandini
Sneeuw, hond, voet luidt de geweldige titel van het eerste boek dat van Claudio Morandini in het Nederlands is vertaald en is verschenen bij Koppernik, een uitgeverij gespecialiseerd in literaire pareltjes. De roman, die in Italië al in 2015 verscheen en lovend werd ontvangen, speelt zich af in de streek waar de auteur woont, de Valle d’Aosta. Hoofdpersoon Andelmo Farandola leeft als een... Lees verder
Legende David Bowie staat garant voor eeuwigdurende exploitatie
Ter ere van David Bowie’s 75e geboortedag op 8 januari 2022 wordt een dag ervoor het langverwachte album “TOY” uitgebracht op 6×10-inch vinyl, cassettes en een 3 CD-set. Dit niet eerder-gehoorde album maakt namelijk deel uit van de Brilliant Adventure-boxset, die fans al sinds november 2021 voor 150 euro kunnen aanschaffen. Is dit een langverwacht teken uit het hiernamaals, of een... Lees verder
Tony Kushner geeft Spielbergs West Side Story een diepgang mee waar je nooit op uitgekeken raakt.
De openingsbeelden van West Side Story (2021) vertellen al een heel verhaal. Dat zit in een paar frames. Een billboard met een grandioos nieuwbouwproject. De camera zweeft er haast achteloos langs terwijl we over puinhopen van een New Yorkse achterstandswijk glijden, niet met de karakteristieke brandtrappen langs de gevel, zoals in de eerste verfilming (1961) van dit muziektheaterstuk uit 1957... Lees verder
Sandra Kramerová laat in ‘Majka’ zien dat er nog veel strijd nodig is voor de emancipatie van de vrouw: hoe een goede voorstelling toch het gevoel kan geven dat je iets mist
Een personage neerzetten waar je je als publiek echt betrokken bij voelt, dat is waar dansmaker Sandra Kramerová ijzersterk in is. Haar solovoorstelling Majka sleept me vanaf het begin mee. Maar juist omdat ze haar choreografie zo sterk uitvoert, blijf ik na afloop met het gevoel achter dat ik iets mis. Dat is een wonderlijke ervaring. Het loopt niet goed af met haar personage Majka. En ik had... Lees verder
Museum of Austerity toont het wrange gezicht van bezuinigingen
Als er een technologie wordt gepresenteerd die ik nog niet ken, wil ik graag op onderzoek uit. Een museum met holografische bril? Doen! Het bleek echter de inhoud die me nog lang bij zal blijven. Het Museum of Austerity van Sarah Wares en John Pring is geen makkelijke kost. Maar wel essentieel om de gevolgen van bezuinigingen voor gehandicapte mensen te kunnen voelen en begrijpen. Tussen 2010 en... Lees verder
Symbiosis, of hoe ik een vlinder wilde worden – Symbiosis VR van Polymorf in het IDFA DocLab
DocLab is al 15 jaar het spannendste onderdeel van het IDFA. Dit is de plaats voor experiment in vorm, technologie en inhoud; de grenzen van het medium opgezocht en uitgerekt. Ik stort me er graag in, soms met huid en haar. De VR-installatie Symbiosis geeft die mogelijkheid vrij letterlijk. Je mag een postapocalyptische wereld in, waarin de mensen noodgedwongen verbindingen aangaan met andere... Lees verder
Festival Circolo verlegt de grenzen tussen kunst en kunstjes – BNG-prijs voor handstandtalent Nolan
Het verschil tussen kunstjes en kunst is de transformatie. Van een tweedimensionaal doek in een vorm met drie dimensies, van bewegende lucht naar emotionele muziek, op een toneel van man naar vrouw of omgekeerd en van een handstand in een vloeibare abstractie. Transformatie waar je live bij bent, dat kan dus heel goed in het circus, ervoer ik de afgelopen week in Tilburg tijdens Festival Circolo... Lees verder
Recensie Hebriana: Doodlopende levens
Zet drie neurotische zussen met hun moederkloek en dolende zwagers in een ouderlijke vakantievilla bij elkaar met prachtig vertaalde tekst van Las Norén en je krijgt geheid op je zenuwen werkend Scandinavisch familiegedoe. Maar daar is gelukkig de aangewaaide kennis Axel, een overtuigende rol van Mark Rietman. Al bij aanvang van de voorstelling met het tableau de la troupe naast elkaar voor een... Lees verder
Verraad als daad van liefde. Recensie van ‘Een vriendschap’ van Silvia Avallone
‘En toen moest ik ook dat inzien: dat je niet kunt leven, niet kunt groeien, zonder een verkeerde vriendschap mee te maken.’ Die conclusie trekt Elisa, de hoofdpersoon van Silvia Avallone’s nieuwe roman Een vriendschap. Veel mensen zullen het waarschijnlijk herkennen, die aantrekkingskracht tot een vriend of vriendin die eigenlijk niet goed voor je is of bij je past, maar die je tegelijk ook maar... Lees verder
Te verdeeld voor eenheid. Hoe een boekje over yoga schrijver Emmanuel Carrère bijna tot de afgrond bracht
Een lichtvoetig en fijnzinnig boekje over yoga, dat is wat de Franse auteur Emmanuel Carrère van plan is te schrijven. Dan bedoelt hij niet de veredelde vorm van gymnastiek die zovelen beoefenen, nee, hij heeft het over de gewijde yoga die leidt tot het kalmeren van de geest, tot sereniteit en zuivere waarneming van wat is. Al gaat ook na jarenlange oefening zijn zelfgenoegzame ego nog steeds... Lees verder
Waarom nooit zeggen: ‘Botero, dat is toch die dikke-vrouwenschilder?
Mons (Bergen), een Waalse speldenknop aan de Franse grens, werd in 2015 Culturele Hoofdstad van Europa. Tot ieders verbazing. De stad presenteert deze herfst en winter zijn zoveelste grote expositie: Fernando Botero, voorbij de vormen. 3 vragen komen in dit verhaal aan bod: 1) Hoe krijgt een kleine stad als Mons dat allemaal voor elkaar? 2) Waarom nooit zeggen: ‘Botero, dat is toch die... Lees verder
Waanzee: Grungetheater van Ko van den Bosch en Rosa mag nog wel wat bozer
Ko van den Bosch richtte ooit het nietsontziende theatergezelschap Alex d’Electrique op en het theater zou door hem blijvend veranderen. Ze maakten punktheater en omdat er toch nog maar weinig video was, zijn de mythes over bakken stront en acteurs die elkaar met kettingzagen te lijf gingen talrijker dan dat het werkelijk voorkwam. Ik heb lang gedacht dat in een ander leven Ko van den Bosch... Lees verder
Compacte Ilias van Aluin is ode aan onoverwinnelijke schrijver Homerus.
Troje is nogal hot, dit jaar. In Den Haag is zojuist Trojan Wars, een waanzinnige marathonvoorstelling (5 uur) in première gegaan, met 35 acteurs voor 40 rollen en een tekst die behalve van Homerus, ook heel duidelijk van Peer Wittenbols is. Die ik grenzeloos bewonder. Een recensie van de hand van collega Peter Olsthoorn is op deze site te lezen. Ik moet er nog heen. Om het gemis goed te maken... Lees verder
Nieuwe leiding Maas Theater en Dans zet hoog in met gepeperde spelshow
Een groot deel van ons leven besteden we aan het redden van onze reet. Daar kun je dan maar beter een beetje vrolijk over doen, want maakbaar is het leven toch al niet. Het zijn geen kleine levenswijsheden die René Geerlings, de nieuwe baas van Maas Theater en Dans uit Rotterdam, in zijn eerste stuk als artistiek leider inzet. Toch zag ik een dergelijke moraal voor grote mensen van zes jaar en... Lees verder
Geweldige, sprankelende Trojan Wars van Nationale Theater
Dance en ballet, toneel met bloederige wreedheden en kletterende emoties, fantasievolle licht-, decor- en kostuumeffecten en bovenal enthousiasme dat ervan af spat. De ‘grootste productie ooit’ van HNTjong met 30 acteurs voor 50 rollen is overweldigend. Met dank ook aan de coronacrisis: Het Nationale Theater moest de opvoering een anderhalf jaar uitstellen en over twee zomervakanties tillen, met... Lees verder
Nr.10 van de Van Warmerdams: groot genot, tot je ervan gaat dromen…
Met Orkater groeide ik als student het theater in. In huis hier staat de dvd-box met de eerste zeven verrukkelijke films van Alex van Warmerdam, die ik nog regelmatig terugkijk, nu samen met de jongste generatie die leert en geniet. Dan lachen me dagelijks de ruggen van zijn curieuze boeken toe, zoals het fraaie poëziebundeltje ‘Ik heb de wereld geschapen’. Zijn tentoonstelling in Eye in 2018... Lees verder
Antonio’s oog is een roman die niet snel van je netvlies verdwijnt
‘Hem, verdomme. Moet ik nog duidelijker zijn?’ Met die woorden van de onbehouwen fotograaf Alessandro Pavia, die weesjongen Antonio aanwijst als zijn nieuwe assistent, begint voor de hoofdpersoon van de roman Antonio’s oog van Raffaella Romagnolo, een nieuw leven. Antonio Casagrande, al bijna 12 en aan één oog blind, had de hoop al bijna opgegeven dat hij weeshuis Pammatone ooit nog zou verlaten... Lees verder
7e Symfonie van Toer van Schayk kijken tijdens een pandemie doet wonderen voor je gemoed
Hoop op bevrijding tijdens een duistere periode van oorlogsdreiging en politieke onderdrukking; een meesterwerk van Beethoven subliem uitgedrukt in dans door Toer van Schayk. Alles raakt in een roes Een abstract en gelaagd klassiek ballet maken voor een groot ensemble van een topgezelschap op een symfonie van Beethoven: weinigen kunnen het en Toer is er een van. Zijn ballet stamt weliswaar uit... Lees verder
Nachtelijke stiltewandeling met Schipholhaat toe als afsluiter van Holland Festival 2021
Toegegeven, een fan was ik nooit, maar wat haatte ik die vliegtuigen gisteravond. Ik liep door een donker, nachtelijk bos tussen Lage Vuursche en Hilversum. Waar ik in de stilte extra goed had kunnen luisteren naar krakende takjes, schuifelende insecten, fluisterende bomen en een enkele uil hoorde ik vooral hoe blij we allemaal zijn dat we na corona weer een dagje op een neer naar Rome kunnen... Lees verder
Het vakmanschap van Marta Barone glinstert onder de oppervlakte van ‘Verzonken stad’
‘Het is echt zo dat de doden op een gegeven moment terugkomen om je op te zoeken, en dat je dan met hen aan tafel moet.’ De Italiaanse schrijfster Marta Barone (34), die deze woorden optekent in haar roman Verzonken stad, ervaart dit aan den lijve als ze haar vader Leonardo verliest, nu tien jaar geleden. Barone groeide op bij haar moeder en had haar leven lang een moeizame verstandhouding met... Lees verder
Performania: minicomputers in ballonnen en een echte elektrische hobo in vrolijk knutseltheater
Er zijn mensen, die het liefst de hele dag zouden knutselen met soldeerbouten en printplaatjes. Ik had ooit zo’n oom die soms niet helemaal veilige dingen deed met een elektrische trein op 220 Volt, dus beperkte ik mezelf tot Lego op batterijen. Dat je ook iets kunt met elektronica en muziek, was natuurlijk al bekend, maar wat ik zag in de voorstelling Performania was de overtreffende trap... Lees verder




Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.