Ellen Vogel is dood, 93 jaar oud, en dat is een verlies. Haar 'een monument' noemen is een belediging, dus ik zal dat hier niet doen. Ellen Vogel was wel een koninklijk actrice: waardig en een beetje deftig. Ze was ook iemand die haar woede subliem wist te verbergen. Ik heb mevrouw Vogel een paar keer meegemaakt. De eerste keer in 1991, toen ze een kleine, maar essentiële rol speelde in het toneelstuk Heldenplatz van Thomas Bernhard. Ik was assistent van regisseur Leonard Frank, die met deze voorstelling glorieus terugkwam van een paar slechte jaren. Voor mevrouw Vogel betekende het een terugkeer binnen het serieuze, gesubsidieerde toneel. Thomas Bernhard met Ellen Vogel, Anne-Wil Blankers en André van den Heuvel, en ook nog eens bij Het Nationale Toneel dat toen nog de Haagsche Comedie met een nieuwe naam was. Dat betekende voor mij als wild theaterwetenschappelijk revolutionairtje een soort heulen met de vijand. Een verblijf in het Jurassic Park van het vaderlandse toneel, het liefst...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
