Daarom is Iris Hannema de beste reisschrijver van Nederland: ‘Wie op reis niet goed voor lul heeft gestaan, is ergens niet werkelijk geweest.’

‘Iris Hannema schrijft als een vent’, schreef ik een paar jaar geleden in een recensie over haar Het bitterzoete paradijs (2016). Daar zou je nu niet mee wegkomen. Ik bedoelde eigenlijk te zeggen: Iris Hannema schrijft stevige, beeldrijke, onafhankelijke én kritische teksten die je zelden bij vrouwelijke én mannelijke reisjournalisten tegenkomt. Waarom dat zo is, vertel ik straks. 'Opsodemieteren' Typische Hannema-zinnen zijn: ‘Zo monnik, en nou opsodemieteren met je zogenaamde stofdoekje.’ (Over glurende Aziatische geestelijken.) Over de zin van het reizen schrijft ze: ‘Wie op reis niet goed voor lul heeft gestaan, is ergens niet werkelijk geweest.’ Hannema (1985) reisde de afgelopen tien jaar naar meer dan honderd landen in vijf continenten. De ontembare wereldreizigster voelt zich naar eigen zeggen ‘bijzonder gelukkig in wereldanussen, daar waar het einde der beschaving begint’. In 2014 verscheen haar non-fictiedebuut Miss yellow hair, hello! In haar tweede boek, Het bitterzoete par...