Onze beoogde minister-president wil bijna alle cultuursubsidies afschaffen. Alleen kunst die goed te begrijpen valt door ‘echte Nederlanders’ verdient nog financiële steun. Wilders richt zich op cultuursubsidies vanuit een ideologische achtergrond. Wie de tentoonstelling ‘Kunst in het Derde Rijk – Verleiding en afleiding’ in Museum Arnhem bezoekt, ontkomt er niet aan... Lees verder
Hoe ziet het cultuurbezoek na corona eruit? Het onderwerp kwam op deze site de afgelopen maanden regelmatig aan bod. Zelf schreef ik er twee persoonlijke bijdragen over. Nu de culturele instellingen bijna hun deuren weer mogen openen, maakt de glazen bol plaats voor de realiteit. In mijn artikel over ‘de belofte van de lege zaal’ noteerde ik een aarzeling om de vriendenpas van het filmhuis te... Lees verder
Onlangs verscheen de 35e(!) druk van Reis door de nacht, de klassieker geschreven door Anne de Vries. Als tienjarig jongetje leefde ik intens mee met de oorlogsavonturen van Jan de Boer en zijn familieleden. Tevens vormt het boek een metafoor voor mijn eigen strijd tegen het duister. Het is een heerlijke lentedag. In de sloot zwemt een eend met haar kuikens. Vogels tjilpen, bloemen ontluiken, op... Lees verder
Elke zondagmorgen is als een lockdown. De straten van de stad liggen er verlaten bij. Ik kom alleen personages uit mijn verhalen tegen. Twee mannen en een vrouw met telefoonnummers op hun borst lopen verloren rond. Ze weten niet meer wie ze zijn of waar ze naartoe moeten. Een gepensioneerde schrijver zoekt wanhopig naar de pagina’s van een verloren verhaal. Als hij opkijkt vindt hij in de etalage... Lees verder
Voor het eerst in bijna een jaar heb ik zin om weer naar het theater te gaan. Ik sta te trappelen, straks, als de zalen weer vol zijn. Dat is te danken aan de nieuwsbrief van deze site die ik gisteren in mijn mailbox ontving. Tot nu toe zag ik een terugkeer naar een volle theaterzaal niet zitten. Bang voor het virus, te veel mensen bij elkaar, te weinig afstand, te weinig beenruimte, gehoest en... Lees verder
Sinds een week of twee zit het woord ontzamelen in mijn hoofd. Een politicus uit Amsterdam stelde voor om As I opened Fire van Roy Lichtenstein te verkopen. Geschatte opbrengst: 40 tot 50 miljoen. Met dat geld kon de Amsterdamse kunstsector worden gered en als er wat overbleef ook nog werk van nieuwe kunstenaars worden gekocht. De politicus houdt zelf niet van Pop-art en kwam daarom tot zijn... Lees verder
Ook in coronatijd valt er voor een cultuurconsument genoeg te beleven. Neem nou afgelopen week. Op zondag (voor de grote sneeuw begon) maakten mijn vrouw en ik een wandeling naar de binnenstad van Amersfoort. Daar is bij een kraampje niet alleen de lekkerste Latte van de stad te koop, ook staan er op een onontgonnen veldje vlakbij allerlei nieuwbouwprojecten enkele kunstwerken van ATM Model Art... Lees verder
Het is bijna kerst. Juffrouw Kate en juffrouw Julia geven hun jaarlijkse bal. Een voor een verschijnen de gasten, er wordt gedanst, gegeten (vette bruine gans, gemarineerd ribstuk, pudding), er is vrees voor Freddy Malins die wel weer dronken zal verschijnen en Gabriel houdt zoals gebruikelijk een korte tafelrede. Gabriel is bang dat zijn speech te hoogdravend zal zijn. Hij is bezorgd over de... Lees verder
Mensen zullen niet (in groten getale) staan te springen om weer naar volle zalen te gaan. Veel ‘oude’ cultuurbezoekers kunnen als verloren worden beschouwd. De cultuursector staat voor een tweeledige uitdaging: dit verlies zoveel mogelijk te beperken en nog meer dan anders op zoek te gaan naar een nieuw publiek.
Elke schrijver droomt ervan om vertaald te worden. In het Engels (wereldtaal), Chinees (grote afzetmarkt) of desnoods in het IJslands (altijd al op vakantie naartoe willen gaan). Soms is het nodig die droom een handje te helpen.
Het is geen toeval dat ik juist nu De twaalfjarige bruiloft herlees. Want de benauwdheid in het verhaal lijkt op de benauwdheid van onze eigen tijd. Net als Delia en Martin Bagot zitten we opgesloten in een verstikkend bestaan. Mijden het contact met medemensen. Missen de frisse lucht van bezoeken aan cafés, musea, filmhuizen en theaters. Dublin 1917 is Nederland 2021.
Mijn vriend deelde me zijn besluit mee om te stoppen met schrijven van proza. Er viel geen droog brood mee te verdienen. Voortgaan ging hij als freelance journalist en tekstschrijver door het leven. Het geld dat hij verdiende besteedde hij muziekfestivals
Ik snapte het dilemma. Als de violiste afstand deed van haar oude viool handelde ze in strijd met haar zuivere karakter. Het voelde als ontrouw.
In een verloren uurtje de Cultuurvisie Amersfoort 2030 gelezen. Geen lectuur om op het puntje van je stoel te zitten, maar uitermate geschikt voor een treinreis. Ik ben het niet gewend om beleidsstukken te lezen. Het viel me op dat de toon van de Amersfoortse Cultuurvisie zelfverzekerd, doelgericht en vastbesloten was. Ferme taal. Geen ruimte voor twijfel. Ik vroeg me af of dit nou zo’n... Lees verder
Het Amersfoortse Museum Flehite heeft bij Christie’s in Londen de gouache (een met dekkende waterverf gemaakt schilderij) Gezicht op Amersfoort van de 17de-eeuwse schilder Caspar van Wittel aangekocht. De aankoopprijs voor dit Amersfoortse kopstuk was inclusief heffingen ruim 200.000 euro. Van Wittel werd in Amersfoort geboren en vertrok na een leertijd bij Withoos op 21-jarige leeftijd... Lees verder
In het Stijljaar kijken de manifestaties vooral terug op de kunststroming die honderd jaar geleden begon. Toch zijn er ook hedendaagse initiatieven die vooruit kijken, zoals in Amersfoort. In de Keistad wordt van steigermateriaal het Stijlpaviljoen gebouwd. Twintig hedendaagse, veelal jonge, beeldend kunstenaars geven aan de buitenkant van het paviljoen een eigen invulling. Ze laten zich hierbij... Lees verder
‘De fotograaf en de buizerd’ heet mijn korte verhaal dat onlangs bij Triona Pers verscheen. Bijzonder aan het boekje is dat het met de hand werd gedrukt. Hoe doe je dat? Waar leer je zo’n oud ambacht? En valt met woorden te omschrijven wat een met de hand gedrukt boekje bijzonder maakt? Ik vroeg dit en meer aan Dick Ronner, drukker en eigenaar van Triona Pers. Zijn antwoorden over een uitstervend... Lees verder
Ontheemde schilderijen van Armando. Kunstenaars die de stad uitvluchten. Een blikvanger die financiële rampspoed bracht en zomerfestivals die jaarlijks tienduizenden bezoekers trekken. En jij dacht dat Amersfoort saai was? Een voetnoot langs de A1? Vergeet het maar. Laat mij je vertellen over deze stad die worstelt met z’n culturele identiteit. Een verhaal in achttien impressies. Schuldig... Lees verder
Waarom vond ik de mythische verhalen over het kunstenaarschap interessanter dan de kunstwerken die ik heb gezien? Dat vroeg ik me af na het bezoek aan de expositie GOED GEMAAKT (ode aan het maakproces) in de Amersfoortse kunsthal KAdE. Slechts door een enkel kunstwerk werd ik geraakt, terwijl de verhalen over Daedelus, Pygmalion en de dochter van Butades me mateloos fascineerden. Vliegen Daedelus... Lees verder
Mijn vader stierf in 1997. Hij kwam uit een gezin met tien kinderen, waarvan er vijf inmiddels zijn overleden. Mijn tante Minke schreef daar een boek over: Broederziel alleen? Het boek maakte veel emoties los en kende in korte tijd acht herdrukken. Het verdriet om een overleden broer of zus bleek vergeten rouw. In het Engels worden de rouwenden forgotten grievers genoemd. Ter illustratie een... Lees verder
Uit onvrede over het kunstbeleid van de stad verlaten beeldend kunstenaars Amersfoort. Niet fysiek, maar met hun werk. In het komende jaar exposeren ze gezamenlijk op tal van plekken in Nederland. Hun eigen woonplaats laten ze grotendeels links liggen. Ze hebben weinig vertrouwen in de nieuw te ontwikkelen cultuurvisie van de gemeente. Waarom? Dat lees je hieronder. En ook dat hun eigen idealisme... Lees verder
Begin januari valt er bij mij elk jaar een mooi gedrukt boekwerkje door de brievenbus. Deze traditie van Koppermaandag is bijna verloren gegaan. Alleen sommige kleine drukkerijen sturen hun relaties nog een Kopperuitgave. Wat is dat eigenlijk, en waarom is het zo bijzonder? Koppermaandag is de eerste maandag na Driekoningen (6 januari). Van oudsher een feestdag voor de gilden. De gildebrieven met... Lees verder
Twee van de mooiste verhalen uit de wereldliteratuur zijn recentelijk opnieuw uitgegeven. De doden (1914) van James Joyce en De klerk Bartleby (1853) van Herman Melville hebben de tand des tijds moeiteloos weerstaan. Ze zijn nog steeds prachtig om te lezen. ‘Zijn ziel ebde langzaam weg, toen hij het zachtjes hoorde sneeuwen door het heelal en zachtjes sneeuwen in het laatste uur over levenden en... Lees verder
Aan de voortdurende discussie over de rol van kunst in de samenleving neemt het publiek geen deel. Overheid en kunstmakers ruziën of zijn constructief met elkaar in gesprek. De mening van bezoekers wordt niet gevraagd. Daarom deze bijdrage. Natuurlijk is mijn stem er slechts een van duizenden. Ik kan alleen mijn eigen mening geven. Vorige week bezocht ik het toneelstuk Kreuzersonate, als het... Lees verder
Het Belgenmonument in Amersfoort is het grootste oorlogsmonument van Nederland. Honderd jaar geleden werd gestart met de bouw. Het is onlangs gerestaureerd, maar heeft geen functie meer. Er wordt gezocht naar nieuwe zingeving. Architectuurcentrum FASadE schreef hiervoor een ontwerpwedstrijd uit. Doel: het Belgenmonument een hernieuwde betekenis te geven als memorial maar ook als symbool voor de... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.